ต้วนหลิงเทียนหยิบชิ้นส่วนโลหะแตกหักที่มีแสงลี้ลับปกคลุมไว้ออกมา ไม่ว่าจะมองอย่างไรเขาก็ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายยอดสมบัติสวรรค์จากมันเลย…
“มันไม่ใช่ยอดสมบัติสวรรค์จริงๆด้วย…แต่ถึงกับมีพลังหยุดอำนาจจิตของเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ได้แบบนี้…คงไม่อะไรที่ธรรมดาเป็นแน่”
เซียนหยวนจื่ออดถอนหายใจออกมาไม่ได้
ต่อมาคล้ายนึกอะไรได้ออกเซียนหยวนจื่อ จึงขมวดคิ้วกล่าวว่า “จะว่าไปข้าคิดไม่ถึงจริงๆว่ากงซุนเวิ่นเทียนนั่นจะเลือกให้ความร่วมมือกับเจ้าและฆ่าตัวตายแต่โดยดี…ไม่คิดจะลองสู้กับเจ้าด้วยซ้ำ อย่างไรมันก็เป็นถึงเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์อันดับ 1…”
“มันนับว่าเป็นคนฉลาด”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว “นอกจากนั้นตอนที่ข้าฆ่าเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ของวังคลื่นสวรรค์ ภาพเหตุการณ์สมควรถูกบันทึกลงยันต์ แถมยันต์ภาพแบบนั้นก็คัดลอกได้ง่ายๆ กงซุนเวิ่นเทียนจะเคยเห็นตอนข้าลงมือฆ่าบรรพบุรุษวังคลื่นสวรรค์ก็ไม่แปลกอะไร…”
“ไม่งั้นมันคงไม่คิดให้ความร่วมมือแต่โดยดี”
“อีกทั้งให้เทียบกับกงซุนหงที่หนีไปแบบนั้น กงซุนเวิ่นเทียนที่กล้าฆ่าตัวตายเพื่อรับผิดชอบยังน่านับถือมากกว่า…เพราะอย่างน้อยๆมันก็ยอมตายเพื่อรักษาตระกูลกงซุน”
กล่าวถึงประโยคท้ายในแววตาของต้วนหลิงเทียนก็ฉายความเลื่อมไสเบาๆ เป็นการยอมรับกงซุนเวิ่นเทียน
ไม่ว่าก่อนหน้านี้กงซุนเวิ่นเทียนจะลงมือต่ำช้าอย่างไร
