ตอนแรกก่อนที่มันจะปรากฏตัวออกมาพร้อมซูหลี่ มันก็เปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจว่าสามารถควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในกำมือ กระทั่งหากคิดจะจัดการต้วนหลิงเทียนก็ง่ายดายเพียงพลิกฝ่ามือ…
อย่างไรก็ตามพอมันปรากฏตัวออกมาจริง…
ต้วนหลิงเทียนกลับสลับบทบาทกับมันเสียอย่างนั้น! ไม่เพียงไม่ถูกกระทำยังกลับมาเป็นฝ่ายกระทำ ครอบงำสถานการณ์ราวกับทุกสิ่งอยู่ในกำมืออย่างเฉยเมยไม่ยี่หระ…
“เจ้าฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง?”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มเยาะ
“ประเสริฐ! ประเสริฐนัก!! เช่นนั้นข้าจะฆ่าซูหลี่เดี๋ยวนี้!!”
แสงเย็นทอประกายขึ้นในแววตากงซุนเวิ่นเทียน มือมันสะบัดออกไปหมายฟาดกระหม่อมซูหลี่!
แน่นอนว่ามันไม่ได้คิดจะฆ่าซูหลี่จริงๆ เพียงจะขู่ให้ต้วนหลิงเทียนหวาดกลัว และดูว่าต้วนหลิงเทียนที่แท้ใช้เสแสร้งวางมาดลึกลับอยู่หรือไม่?
กึก!
สุดท้ายฝ่ามือที่ตบฟาดไปยังกระหม่อมของซูหลี่ ก็ได้หยุดลงห่างกระหม่อมซูหลี่แค่เส้นผมกั้น!
“เจ้า…ไม่สนว่าซูหลี่ผู้นี้จะเป็นจะตายจริงๆ?”
กงซุนเวิ่นเทียนได้แต่หยีตามองต้วนหลิงเทียนด้วยความตกตะลึง เพราะแต่ต้นจนจบต้วนหลิงเทียนไม่แม้แต่จะขยับเขยื้อนใดๆทั้งสิ้น แลดูสงบเฉยเมยราวกับทุกเรื่องราวไม่เกี่ยวข้องกับตัวเอง…
มันไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลย ว่าท่าทีนิ่งสงบของต้วนหลิงเทียนนั้น…จะไม่ใช่การเสแสร้ง!
