“เช่นนั้น กล่าวอีกอย่างได้ว่า ที่พวกท่านสู้กันเองส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะแข่งขัน…เพื่อให้เป็นที่ยอมรับจากบรรพบุรุษอย่างกงซุนเซียนหยวน?”
ได้ยินคำของเซียนหยวนจื่อ ลูกตาต้วนหลิงเทียนหดเล็กลงด้วยคาดเดาเรื่องราวอะไรได้ออก
“กล่าวแบบนั้นก็มิผิด”
เซียนหยวนจื่อ
“ที่แท้จักรพรรดิเหลือง ‘กงซุนเซียนหยวน’ กลับใช้วิธีแบบนี้ในการเพาะสร้างความเข้มแข็งให้ลูกหลาน…ช่างเด็ดเดี่ยวนัก!”
ตอนที่เจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติยังอยู่ ผู้เฒ่าหั่วก็เคยเล่าให้ต้วนหลิงเทียนฟังมาบ้าง ว่ากงซุนเซียนหยวน หรือจักรพรรดิเหลืองในอดีตกาลของระนาบเหยียนหวงนั้น ไม่เพียงแต่เป็นผู้ฝึกกระบี่อัจฉริยะในดาวเหยียนหวงเท่านั้น แต่ยังขึ้นสู่ระนาบเทวโลกอย่างอวี้หวงเทียนอีกด้วย และหลังจากนั้นก็ได้กลายเป็นตัวตนระดับจักรพรรดิสวรรค์ ผู้ปกครองระนาบเทวโลกผู้หนึ่ง!!
ต้วนหลิงเทียนย่อมฉุกคิดได้ไม่ยาก
ที่ไฉนตระกูลกงซุนกับวังเซียนหยวนถึงเข่นฆ่ากันเองแบบนี้ ทั้งหมดไม่พ้นเป็นความต้องการของกงซุนเซียนหยวน จุดประสงค์เพื่อคัดเลือกสายเลือดใหม่ที่โดดเด่นที่สุด และนำไปปลูกฝังด้วยตัวเอง
เพราะสุดท้ายแล้วพลังของคนๆหนึ่งก็มีจำกัด ไหนเลยจะทุ่มเทเวลามาปลูกฝังเพาะสร้างลูกหลานทั้งหมดด้วยตัวเองได้…
