ยังกล่าวได้ว่าการมาเยือนวังเซียนหยวนครั้งนี้ของเขา เป็นเพราะอยากเจอสหายเก่าอย่างซูหลี่อีกครั้ง ก่อนที่เขาจะท่องทะยานขึ้นไป…
วูบ
อย่างไรก็ตามทันทีที่ต้วนหลิงเทียนกล่าววถามประโยคนี้ออกมา สีหน้าท่าทีของเซียนหยวนจื่อ กระทั่งจ้าววังเซียนหยวนที่ยืนอยู่ข้างๆถึงกับเปลี่ยนไปทันใด ยิ่งจ้าววังเซียนหยวนถึงกับทำกาน้ำชาหล่นร่วงตกแตก!
“หือ? เกิดอะไรขึ้นกับซูหลี่งั้นเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนไม่ใช่คนโง่ เพียงเห็นอาการของเซียนหยวนจื่อกับเซียนหยวนเจิ้ง เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเกิดเรื่องขึ้นแล้วแน่แท้ ไม่งั้นทั้งคู่คงไม่หน้าเปลี่ยนสีไปขนาดนี้!
พรึ่บ!
ต้วนหลิงเทียนลุกพรวดขึ้นมายืนตัวตรง สองตามองจ้องเซียนหยวนจื่อเขม็งกล่าวถามออกไปเสียงหนัก “พี่ชาย ที่แท้เกิดอะไรขึ้นกับซูหลี่กันแน่?”
“น้องหลิงเทียนเป็นเราผู้พี่ไม่เอาไหน ไม่อาจดูแลอาวุโสซูหลี่ให้ดี…”
เซียนหยวนจื่อได้แต่เผยรอยยิ้มขื่นขม มากล้นไปด้วยความรู้สึกผิด
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
สีหน้าต้วนหลิงเทียนจมลง สองตายังฉายประกายรุนแรง เสียงถามยังห้วนหนัก
