“ดูสิ ป่านนี้ข้ายังไม่ได้แนะนำตัวเอง…ข้าเป็นอาสามของเสวี่ยเอ๋อ เซี่ยเจี๋ย นายท่านคนที่ 3 ของตระกูลเซี่ย”
เซี่ยเจี๋ยกล่าวแนะนำตัวเอง “ปกติเสวี่ยเอ๋อมักเรียกข้าว่าอาสาม เช่นนั้นเจ้าก็เรียกข้าว่าอาสามเหมือนเสวี่ยเอ๋อแล้วกัน”
“ได้ อาสาม”
ต้วนหลิงเทียนไม่คิดมาก่อนเลยว่า การตะโกนด่าพ่อตาที่ไม่เคยพบหน้ามาก่อน จะทำให้อาสามคนนี้ถูกใจเขาได้…
กล่าวไปก็นับว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี
อย่างน้อยๆคนในตระกูลเซี่ยของเค่อเอ๋อ ก็ไม่ได้ปฏิเสธเขาทุกคน
มีคนเข้าข้างเขาคนนึงแล้ว…
“อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ข้าจะถูกใจเจ้ามากกว่า และหวังให้เจ้าได้อยู่กับเสวี่ยเอ๋ออย่างมีความสุข…แต่ข้าขอกล่าวตามตรง ข้าไม่อาจช่วยเหลืออะไรเจ้าได้เลยในเรื่องนี้ เพราะพี่ใหญ่ของข้ามิมีทางยอมรับเจ้าที่ไม่คู่ควรแน่ หากเจ้าคิดจะอยู่กับเสวี่ยเอ๋อ ก็มีแต่ต้องพยายามให้มาก และทำให้พี่ใหญ่ยอมรับในตัวเจ้าให้ได้…”
เมื่อเห็นว่าในแววตาของต้วนหลิงเทียนคล้ายฉายแววความสุขขึ้นมาเล็กๆ เซี่ยเจี๋ยก็กล่าววาจาออกไปดั่งถังน้ำเย็นราดรดลงหัวต้วนหลิงเทียนทันที
“ตอนนี้ด้วยช่องทางมิติที่เชื่อมระหว่างดินแดนแห่งทวยเทพกับระนาบเทวโลกใกล้จะปิดตัวลงเต็มที ข้าคงไม่อาจเล่ารายละเอียดอะไรให้เจ้าฟังได้…”
