ครู่ต่อมามันก็สูดอากาศเข้าลึกๆ ค่อยป้องมือประสานโค้งคารวะชายผู้มีสารรูปไม่ต่างขอทานอย่างนอบน้อบ
“ผู้น้อยอวิ๋นเย่จากตระกูลอวิ๋น ขอคารวะใต้เท้าเซี่ยเจี๋ย!”
ชายวัยกลางคนร่างผอมในสายตาต้วนหลิงเทียนตอนนี้ แลดูเรียบๆร้อยๆทั้งอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นที่สุด!
เทียบกับทีท่าไม่เห็นหัวทั้งถือดีของมันเมื่อครู่ ประหนึ่งเป็นคนละคนกันเลย!
“อวิ๋นเย่?”
ชายที่ถูกเรียกหาว่าเซี่ยเจี๋ยเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ค่อยเหลือบมองไปยังชายวัยกลางคนร่างผอมผ่านๆ “ช่องทางมิติระหว่างดินแดนแห่งทวยเทพกับระนาบเทวโลกเจียนจะปิดตัวลงอยู่รอมร่อ…แล้วคนแซ่อวิ๋นเจ้าป่านนี้ไฉนยังไม่กลับ! มาเตร็ดเตร่แถวนี้ทำอะไร?”
“เรียนใต้เท้าเซี่ยเจี๋ย…”
เผชิญกับคำถามของชายสารรูปราวขอทาน ชายวัยกลางคนร่างผอมไม่กล้าโกหก มันเหลือบไปมองต้วนหลิงเทียนก่อน ค่อยกล่าวว่า “ผู้น้อยได้รับคำสั่งนายน้อยชิงเหยียนให้มาฆ่าชายผู้นี้…”
“มาดว่าใต้เท้าเซี่ยเจี๋ยเองก็เคยได้ยินเรื่องราวมาบ้างแล้ว…ว่ามีมนุษย์ในระนาบโลกียะคนหนึ่งทำให้คุณหนูหนิงเสวี่ยที่กลับชาติมาเกิดมีมนทิล…”
อวิ๋นเย่กล่าว
เพี๊ยะ!!
อย่างไรก็ตามทันทีที่มันกล่าวจบคำ เสียงตบสนั่นก็ลั่นดังขึ้น!
หลังเสียงตบสนั่นดังขึ้น ต้วนหลิงเทียนกับถังเซี่ยวเซี่ยวก็ได้เห็นว่า…
แก้มข้างหนึ่งของอวิ๋นเย่ปรากฏรอยฝ่ามือสีแดง!
“ใต้เท้าเซี่ยเจี๋ยท่าน…”
