ได้ยินวาจาถามออกมาด้วยความกังวลใจของถังเซี่ยวเซี่ยว ต้วนหลิงเทียนก็ได้สติกลับคืน เร่งส่ายหน้าตอบปฏิเสธออกไป ระงับเจตนาฆ่าฟันที่เผลอแผ่ออกมาอย่างลืมตัว
พอได้ยินถังเซี่ยวเซี่ยวกล่าวถึงเรื่องสตรีที่มาติดพัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงสตรีทั้ง 3 อย่างเค่อเอ๋อ ลี่เฟย และเฟิ่งเทียนหวู่ขึ้นมา
และพอนึกถึงสตรีทั้ง 3ขึ้นมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงคนอื่นๆของตำหนักเมฆาครามและ 7 ทวาราเที่ยงแท้
นั่นทำให้อารมณ์เขาพุ่งพล่านขึ้นมาอย่างยากระงับ
ถึงแม้ว่าต้วนหลิงเทียนจะกลับมาเป็นปกติแล้ว แต่ถังเซี่ยวเซี่ยวก็ไม่กล้าล้อเล่นอีกต่อไป ขณะเดียวกันในใจยังเต็มไปด้วยความสงสัยว่าไฉนอยู่ดีๆต้วนหลิงเทียนถึงได้แลดูสติหลุดลอยไปแบบนั้น
‘จากที่ได้ยินมาดูเหมือนข้างกายมันก็มีสตรีพัวพันไม่น้อยนี่นา…ไฉนพอถามเข้าหน่อยถึงได้ปิดปากเงียบแล้วทำท่าน่ากลัวนักเล่า’
ถังเซี่ยวเซี่ยวยังสงสัยเรื่องนี้ไม่หาย
“จะว่าไปตอนเจอเจ้าครั้งแรก เจ้าก็ทำเหมือนจะผลักไสผู้คนให้ถอยห่างไปพันลี้…เรียกว่าตอนนั้นข้าหลงคิดว่าเจ้าเป็นเหมือนพวกโฉมงามน้ำแข็งแสนเย็นชาอะไรทำนองนั้นเสียอีก แต่ไม่คิดเลยว่าใบหน้าใต้ผ้าสีดำนั่น…จะแลดูร่าเริงแบบนี้”
หลังจากอารมณ์ที่ขุ่นมัวกลับมาผ่องใสอีกครั้ง ต้วนหลิงเทียนก็สัมผัสได้ว่าบรรยากาศรอบกายคล้ายอึมครึมผิดไป จึงกล่าวถามเปลี่ยนเรื่องออกมาทันที
“แลดูร่าเริง?”
