“มั่วชง! เจ้าท าอะไรอยู่!”
จี้เฟยเห็นมั่วชงฟาดฝ่ามือหวังสังหารเยี่ยอู๋ฉิง ก็แผดเสียงก่นด่าอย่างเดือดดาล
เยี่ยอู๋ฉิงบรรลุกฎมรณะอันหาได้ยาก การฝึกฝนของเขาพัฒนารวดเร็วยิ่งจนมาถึงขั้นปลายขอบเขตแปรเทวะแล้ว
แม้ความแข็งแกร่งจะมิร้ายกาจสู้เจียงผิงอัน ก็ยังเป็นอัจฉริยะชั้นดีในนิกายเทวมาร
แต่กลับถูกมั่วชงฆ่าตายเสียได้
“ท าอะไร? คนผู้นี้จู่โจมลูกข้า แน่นอนว่าสมควรตาย”
มั่วชงกล่าวราวเรื่องแน่นอน
อัจฉริยะอะไรก็ไม่ส าคัญเท่าบุตรเขาหรอก
“สมควรตาย”
จี้เฟยถลึงตาเดือดดาล เห็นได้ชัดว่าสารเลวนี่คิดก าจัดอันตรายแฝง
ขณะนี้ หนึ่งปราณชีวิตกวาดผ่าน ร่างของเยี่ยอู๋ฉิงประสานคืนเงื้อกระบี่แทงมั่วปู้ฟานอีกครั้ง
“ปรากฏว่าเจ้ามียันต์ตัวตายตัวแทน แต่ก็ไร้ประโยชน์”
มั่วชงจู่โจมเยี่ยอู๋ฉิงอีกครั้ง
จี้เฟยรีบเข้าไปขวาง แต่ขอบเขตของนางต ่ากว่ามั่วชงมากนักและความเร็วก็สู้อีกฝ่ายไม่ได้ด้วย
เปรี้ยง!
โลหิตสาดกระเซ็น ร่างของเยี่ยอู๋ฉิงระเบิดอีกครั้ง
ทว่า อักขระชีวิตก็เรืองรอง เยี่ยอู๋ฉิงหวนปรากฏกาย
ปวงชนที่นี่สังเกตพบสถานการณ์ ต่างมองมาอย่างตกตะลึง
เยี่ยอู๋ฉิงผู้นี้ ปรากฏว่ามียันต์ตัวตายตัวแทนอยู่สองแผ่น
ของอย่างยันต์ตัวตายตัวแทน กระทั่งยอดฝีมือของนิกายยังอาจไม่มีใช้ ต่อให้มี เพียงแผ่นเดียวก็นับว่าประเสริฐแล้ว
แต่เยี่ยอู๋ฉิงกลับมีสองแผ่น เจียงผิงอันให้มาหรือไร?
มั่วชงหรี่ตาลง “ตาเฒ่าผู้นี้อยากเห็นนักว่าเจ้าจะมียันต์ตัวตายต
