หลังจากสั่นสะเทือนไปราวม่านน้ำครู่หนึ่ง ท่ามกลางม่านแสงสว่างสบายตาตรงหน้าอวิ๋นชิงเหยียน ก็เริ่มบังเกิดฉากเรื่องราวที่กำลังชัดขึ้นเรื่อยๆ และสุดท้ายมันก็ชัดเจนจนต้วนหลิงเทียนและเค่อเอ๋อมองเห็นได้ถนัดตา
วูบ วูบ
เมื่อต้วนหลิงเทียนและเค่อเอ๋อเห็นภาพสะท้อนในม่านแสงเบื้องหน้า สีหน้าของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไปทันที
“ต่ำช้านัก!”
เค่อเอ๋อหันไปมองอวิ๋นชิงเหยียนตาขวาง กล่าวออกเสียงเย็น “อวิ๋นชิงเหยียนเจ้ากระทำเช่นนี้ไม่เพียงแต่เจ้าจะเสื่อมเสีย…กระทั่งตระกูลอวิ๋นยังพลอยเสื่อมเสียเพราะเจ้าไปด้วย!!”
ทว่าด้านอวิ๋นชิงเหยียนไม่สนเสียงเย็นชาของเค่อเอ๋อแม้แต่น้อย มันเพียงก้มลงมองต้วนหลิงเทียนที่อยู่เบื้องล่าง พลางกล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ “เป็นอย่างไร ‘ของขวัญ’ ชั้นยอดที่ข้าเตรียมไว้ให้เจ้าชิ้นนี้…เจ้าชอบหรือไม่?”
“ท่านพ่อ!”
“ท่านแม่!”
“เสี่ยวเฟยเอ๋อ!”
“เนี่ยนเทียน!”
…
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนคล้ายไม่ได้ยินคำถามของอวิ๋นชิงเหยียน สองตาของเขาถูกฉากเรื่องราวเบื้องหน้าในม่านแสงดึงดูดไปอย่างสิ้นเชิง เพราะภาพในม่านแสงเบื้องหน้าไม่เพียงแต่จะมีบิดามารดาของเขาเท่านั้น ยังมีภรรยาของเขาอย่าง ‘ลี่เฟย’ รวมถึงบุตรชายอย่าง ‘ต้วนเนี่ยนเทียน’ อีกด้วย
นอกจากนี้ศิษย์พี่ของเขาอย่าง ป๋ายลี่หง และ ‘เฟิ่งหวู่เต้า’ ว่าที่พ่อตากระทั่งมิตรสหายและคนใกล้ชิดของเขารวมอยู่ด้วย…
