และสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าต้วนหลิงเทียน เป็นคุกเล็กๆอันเหยียบเย็นแห่งหนึ่ง
บิดามารดาภรรยาและบุตรชายของเขาถูกแยกขังอยู่ในห้องขังเล็กๆของคุกอันเยียบเย็นแห่งนี้ และทั้งหมดมีสภาพซึมเซาราวกับไร้ซึ่งวิญญาณ…
ไม่ว่าต้วนหลิงเทียนจะกรีดร้องเรียกหาอย่างไร ครอบครัวและมิตรสหายของเขาในม่านแสงเบื้องหน้าก็ไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ…
“อาจารย์ลุงพยากรณ์!”
“เทียนหวู่?”
“ซือหลิง!!”
…
ไม่นานภาพเรื่องราวในม่านแสงก็เริ่มเปลี่ยนไปอีกครั้ง และคราวนี้เผยให้เห็นคนอีกกลุ่มที่ถูกจับขังในห้องขังเล็กๆ ทำให้สีหน้าต้วนหลิงเทียนเปลี่ยนไปอีกรอบ
เพียงเพราะผู้ที่ถูกกักขังอยู่ในคุกรอบนี้ก็คือคนของ 7 ทวาราเที่ยงแท้ ที่สมควรอาศัยอยู่ในขุนเขาไร้นามทางภาคเหนือขอภูมิภาคเบื้องบน…
อาจกล่าวได้ว่า
นอกจากจางยี่ที่เป็นคนของระนาบเหยียนหวงแล้ว ไม่ว่าใครก็ตามที่พักอาศัยอยู่ในฐานที่มั่นชั่วคราวของ 7 ทวาราเที่ยงแท้ในขุนเขาไร้นาม รวมถึงครอบครัวและสหายเก่าของเขาล้วนถูกจับขังไว้ในคุกที่ฉายอยู่บนม่านแสงเบื้องหน้าทั้งสิ้น!
“ซือหลิง!!!”
เค่อเอ๋อที่เดิมก็มีสีหน้าอัปลักษณ์ปั้นยากอยู่แล้ว พอได้เห็นว่าบุตรสาวอย่างซือหลิงก็ถูกจับมาด้วย ใบหน้างามหมดจดของนางยิ่งกลายเป็นบิดเบี้ยวมากขึ้น!
“อวิ๋นชิงเหยียน! หากเจ้ากล้าแตะต้องลูกสาวข้าแม้แต่ปลายผม…ข้าจะฆ่าเจ้า!!”
