มองไปยังอวิ๋นชิงเหยียนอีกครั้ง เจตนาฆ่าฟันในแววตาของเค่อเอ๋อก็ท่วมท้นออกมาถึงขีดสุด ราวกับนางต้องการฆ่าอวิ๋นชิงเหยียนให้ตายเสียเดี๋ยวนี้!
ได้ยินคำกล่าวด้วยเสียงอำมหิตของเค่อเอ๋อหน้าอวิ๋นชิงเหยียนจมลงเล็กน้อย แต่สุดท้ายมันก็ไม่ได้ตอบคำใดๆ
สายตาของมันยังคงจับจ้องมองไปยังร่างสาหัสของต้วนหลิงเทียนที่นอนอยู่เบื้องล่าง พลางกล่าวออกเสียงเบาว่า “ต้วนหลิงเทียนเจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกมันอยู่ที่ไหน?”
“ข้ายังเกรงว่าเจ้าจะไม่เชื่อ…”
แทบจะทันทีที่เสียงเย็นชาของอวิ๋นชิงเหยียนดังจบคำ มือมันก็เริ่มยกขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางสายตาเย็นชาของต้วนหลิงเทียน ปรากฏวัตถุหนึ่งผุดจากความว่างเปล่าออกมาล่องลอยอยู่เหนือฝ่ามืออวิ๋นชิงเหยียน…
และทันทีที่เห็นวัตถุชิ้นนี้สองตาต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะหดเล็กลง
นั่นเพราะวัตถุที่อยู่เหนือฝ่ามือของอวิ๋นชิงเหยียนตอนนี้ มีรูปลักษณ์ไม่ต่างอะไรจาก ‘คุก’ ที่กักขังครอบครัวและสหายของเขาที่ฉายบนม่านแสงแม้แต่น้อย…
เพียงแค่คุกในมืออวิ๋นชิงเหยียนมันมีขนาดย่อมให้พกพาได้เท่านั้น!
“นี่เป็นยอดสมบัติสวรรค์ที่ข้าได้มาโดยบังเอิญตอนแวะระนาบเทวโลกเมื่อหลายปีก่อน…ยอดสมบัติสวรรค์ชิ้นนี้เป็นยอดสมบัติสวรรค์ประเภทพื้นที่ มันสามารถบรรจุสิ่งมีชีวิตใดๆในนั้นได้ ข้าเลยเอามันมาใช้ต่างคุก…ตอนแรกข้าก็แค่หยิบมันติดมือมาเล่นๆเท่านั้น ไม่คิดเลยว่ามันจะมีประโยชน์…”
