ทันใดนั้นร่างต้วนหลิงเทียนพลันไหววูบเป็นเงาเลือน ก่อนที่จะอันตรธานหายไปจากจุดเดิม ปรากฏตัวอีกครั้งก็ขวางบังอยู่เบื้องหน้าเค่อเอ๋อ ปิดกั้นสายตาบุรุษชุดครามให้ไม่อาจมองจ้องภรรยาเขาได้สืบต่อทีท่ายังกลายเป็นเตรียมพร้อมทั้งระแวดระวังถึงขีดสุด!
ราวกับกลัววว่าชายหนุ่มชุดครามผู้นี้ จะลงมือทำอะไรภรรยาเขา!
เรียกว่าต้วนหลิงเทียนกำลังปกป้องภรรยาของเขาอย่างไม่รู้ตัว
คล้ายเขาจะลืมเลือนไปสิ้นแล้ว…
ชายหนุ่มชุดครามเบื้องหน้า พลังฝีมือของมันย่อมร้ายกาจสุดที่เขาจะทัดทานได้!
เพราะเมื่อครู่กระทั่งอีกฝ่ายยังไม่ทันปรากฏให้เห็นด้วยซ้ำ ก็ซัดทำร้ายจนเขาเจ็บหนักได้ง่ายๆ!
“หืม?”
และในทันทีที่ต้วนหลิงเทียนมาปรากฏตัวขวางบังเค่อเอ๋อให้อยู่ด้านหลังแบบนี้ ทีท่าของชายหนุ่มในชุดสีครามก็ชะงักไปทันใด สีหน้ายินดีของมันแปรเปลี่ยนเป็นถมึงทึงในพริบตา กระทั่งแววตายังฉายชัดถึงเจตนาฆ่าฟันอันดุร้าย!
“ข้าไม่ทันไปหา…เจ้ากลับเป็นฝ่ายเสนอหน้ามาเอง!”
ชายหนุ่มชุดครามกล่าวออกเบาๆด้วยน้ำเสียงเย็นชา ยังผลให้อุณหภูมิโดยรอบคล้ายจะลดต่ำลงหลายองศา เสมือนฤดูหนาวมาเยือนก็ไม่ปาน!
“หาที่ตาย!”
ทันใดนั้นแววตาของมันกลับกลายเป็นเย็นชา สบถคำออกมาด้วยน้ำเสียงชวนให้หนาวเหน็บ!
ทันใดนั้น
ไม่ทราบว่ามันลงมืออย่างไรกันแน่ และไม่เห็นมันเคลื่อนไหวใดๆ หากแต่ความว่างเปล่ารอบกายต้วนหลิงเทียนกลับพังทลายลงราวกับแก้วที่แตกออกเป็นเสี่ยง!
