และต้วนหลิงเทียนที่อยู่ใจกลาง ก็รู้สึกสะท้านราวกับร่างจะแหลกสลายลงได้ทุกเวลา!
เพราะในวินาทีเดียวกับที่ชายหนุ่มชุดครามเริ่มกล่าววออกด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นนั้น ต้วนหลิงเทียนพลันพบว่าอยู่ๆก็อุบัติพลังขุมหนึ่งขึ้นในความว่างเปล่ารอบกาย ปิดล้อมเขาไว้ทุกทิศทาง!
กลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาจากมวลพลังที่อยู่ๆก็อุบัติขึ้นดังกล่าว ยังทรงพลังครอบงำพลังของเขาอย่างสิ้นเชิง!
ใจต้วนหลิงเทียนบังเกิดสังหรณ์อันตรายในฉับพลันและเมื่อสังหรณ์ดังกล่าวผุดขึ้น ก็ยากที่จะระงับสะกดมันไว้ได้สืบไป!
‘ปฐมเวทย์กลืนกิน!’
‘ค่ายกลกระบี่!’
’13 กระบี่บงกชฟ้า!’
และพริบตาที่ในใจบังเกิดสังหรณ์อัปมลคล ต้วนหลิงเทียนก็เร่งลงมือออกมาด้วยทุกสิ่งที่มีโดยไร้ซึ่งความลังเลใดๆ หมายทำลายพลังที่กำลังพันธนาการร่างเขาไว้อย่างไม่รอช้า!
‘นี่มัน…อะไรกัน!?’
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังใช้ออกด้วยปฐมเวทย์กลืนกิน หมายสูบกลืนพลังวิญญาณฟ้าดินโดยรอบ เขาก็ต้องประหลาดใจ!
เพราะวังวนพลังดูดรั้งที่อุบัติขึ้นรอบกาย จากที่สมควรดูดกลืนพลังวิญญาณฟ้าดินมาเพิ่มพูนพลังให้เขานั้น กลับถูกพลังที่อุบัติขึ้นในความว่างรอบกายระงับพลังดูดรั้งเอาไว้! ไม่ให้ดูดกลืนพลังวิญญาณฟ้าดินโดยรอบได้เลย!!
ในเมื่อวังวนพลังดูดรั้งไม่อาจดูดกลืนพลังวิญญาณฟ้าดินได้ เช่นนั้นหมายความว่าเขาไม่ใช้พลังวิญญาณฟ้าดินโดยรอบมาหนุนเสริมพลังของเขา!!
‘มัน…ไฉนร้ายกาจถึงขนาดนี้!?’
