ขณะเดียวกันเมื่อต้วนหลิงเทียนตระหนักได้ว่าวังวนพลังดูดรั้งของเขาถูกระงับ เขาก็พบว่าเขาไม่อาจทำอะไรได้อีกต่อไป! เนื่องจากพลังในร่างมิอาจโคจรใช้ออกได้แม้แต่เศษเสี้ยว…กระทั่งที่ตัวเขายังลอยอยู่กลางหาวได้ก็เป็นเพราะพลังน่ากลัวรอบกาย!!
เรียกว่าวินาทีนี้ เขาสูดรับได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายชัดเจน!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อชายหนุ่มในชุดสีครามเบื้องหน้า สบถคำหาที่ตายออกมา!
เพราะวินาทีเดียวกันกับที่ชายหนุ่มชุดครามสบถคำหาที่ตาย…พลังอันน่ากลัวที่อุบัติขึ้นในความว่างเปล่าโดยรอบก็เริ่มเปล่งกลิ่นอายทำลายล้างอันน่าหวั่นหวาดออกมา อีกทั้งยังเริ่มบีบตัวเข้ามาหมายขดขยี้ทำลายร่างเขาให้แหลก!
ทว่าตอนนี้เอง เสียงตะโกนอันเยียบเย็นของเค่อเอ๋อพลันดังขึ้นอีกครั้ง
“อวิ๋นชิงเหยียน! หากเจ้าฆ่าพี่เทียนของข้า ข้าก็ไม่คิดอยู่อีกต่อไป!”
เป็นเสียงตะโกนคำขาด ไร้ซึ่งช่องว่างใดๆให้ต่อรอง!
“เจ้าสมควรรู้ดี…ว่าหากข้าคิดตาย เจ้าก็ไม่มีปัญญาหยุดข้าได้!!”
เสียงเยียบเย็นของเค่อเอ๋อนั้นเผยเจตนาข่มขู่ชายหนุ่มชุดครามอย่างเห็นได้ชัด!
“เค่อเอ๋อ!!”
ลูกตาต้วนหลิงเทียนหดหยีลงโดยพลัน สีหน้ายังเปลี่ยนไปมหันต์เมื่อได้ยินคำที่เค่อเอ๋อใช้กล่าวกับชายหนุ่มชุดคราม!
ขณะเดียวกันนี่เป็นครั้งแรกที่ตัวเขารู้สึกไร้ประโยชน์ถึงเพียงนี้! ให้มีพลังสูงสุดในระนาบโลกียะแล้วอย่างไร…กลับไร้พลังทัดทานชายหนุ่มชุดครามได้แม้เสี้ยว!!
