ตอนนี้ถึงแม้พลังมหาศาลที่อุบัติขึ้นในความว่างรอบกายของชายหนุ่มชุดครามจะหยุดการบดขยี้ทำลายเข้ามาและไม่ได้คิดเข่นฆ่าเขาสืบไป แต่ต้วนหลิงเทียนก็ไม่มีความสุขแม้แต่นิดเดียว!
ด้านชายหนุ่มชุดครามอันเป็นลูกพี่ลูกน้องของเค่อเอ๋อ อวิ๋นชิงเหยียน…ตอนนี้สีหน้าของมันก็เริ่มเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์ปั้นยากนัก
ไม่เพียงอัปลักษณ์ปั้นยาก ยังดูไม่ได้ถึงขีดสุด!
“เปี่ยวเม่ย เจ้า…เจ้าถึงขั้นคิดตายเพื่อมนุษย์ชั้นต่ำเยี่ยงมันเลยหรือ…”
ตอนนี้อวิ๋นชิงเหยียนไม่ได้เหลือบแลต้วนหลิงเทียนอีกต่อไป สายตาของมันละออกไปหันมองเค่อเอ๋อพลางกล่าวออกเสียงหนัก ในน้ำเสียงยังแฝงความเกลียดชังถึงขีดสุด!
และภายใต้ความเกลียดชังถึงขีดสุด ในส่วนลึกของแววตายังเอ่อล้นไปด้วยเจตนาฆ่าฟันอำมหิต!
เป็นธรรมดาที่เจตนาฆ่าฟันดังกล่าวไม่ได้มุ่งเป้าไปที่เค่อเอ๋อ!
มุ่งมาที่ต้วนหลิงเทียน!
“พี่เทียนมิใช่มนุษย์ชั้นต่ำ หากแต่เป็นสามีของข้า!”
ได้ยินคำของอวิ๋นชิงเหยียน เค่อเอ๋อพลันกล่าวแก้ออกมาเสียงเย็น
“สามีของเจ้า…”
พอได้ยินคำพูดของเค่อเอ๋อ อวิ๋นชิงเหยียนยิ่งมายิ่งมีโมโห ใบหน้าที่อัปลักษณ์ปั้นยากของมันยิ่งมายิ่งดูไม่ได้ เจตนาฆ่าฟันปะทุออกมาทั่วร่าง ชุดคลุมสีครามยังเริ่มโบกสะบัดแม้ไร้ลม ความว่างเปล่าโดยรอบคล้ายบิดเบือน บรรยากาศโดยรอบกลับกลายเป็นบีบคั้นชวนให้ขนลุกนัก!
