จ
เธอเป็นแบบนี้แล้ว ยังจะให้เธอไปยั่วยวนและดื่มเหล้ากับคุณชายสามเวินอีก บอกให้เธอไปตรวจคอที่โรงพยาบาลไม่ได้เหรอ?
อย่างไรเธอก็ไม่ใช่ลูกสาวคนเดียวของตระกูลเฝ่ยเสียหน่อย…
“พ่อคะ ทำไมไม่ให้เฝ่ยไป๋ลู่ไปล่ะคะ?”
คนหลอกลวงคู่กับคนพิการ ดูเป็นการจับคู่ที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ
จะดีที่สุดถ้าคนพิการคนนั้นสามารถทรมานเฝ่ยไป๋ลู่จนตายได้!
เฝ่ยมาปฏิเสธโดยไม่ต้องคิดเลย “ให้เฝ่ยไป๋ลู่ทำไม่ได้”
เฝ่ยไป๋ลู่ไม่เชื่อฟัง และอยู่นอกเหนือการควบคุมของเขาเกินไป
ตระกูลเฝ่ยต้องการลูกสาวที่เชื่อฟัง ยอมแต่งงานเพื่อผลประโยชน์
“อาจารย์หลินเสียสละสมบัติล้ำค่าก็เพื่อเรื่องนี้ อนาคตของตระกูลเฝ่ยอยู่ในมือของลูก” เฝ่ยมามองเฝ่ยชิงรั่วอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “และพ่อก็ทำเพื่อประโยชน์ของลูกเช่นกัน หากแต่งงานกับคุณชายสามเวิน ลูกจะไปที่ไหนก็ได้ทั่วประเทศนี้ ทำไมต้องยกโอกาสนี้ให้เฝ่ยไป๋ลู่ด้วยล่ะ?”
ความโกรธที่เธออดกลั้นไว้ในใจค่อย ๆ หายไปภายใต้การปลอบประโลมของคนเป็นพ่อ
เมื่องานเลี้ยงเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ สายตาของเฝ่ยชิงรั่วก็สอดส่ายหาร่างของเฝ่ยไป๋ลู่โดยไม่รู้ตัว และเมื่อเห็นอีกฝ่ายอยู่ในมุมที่หนาวเย็นและโดดเดี่ยว เธอก็รู้สึกพึงพอใจมาก
“ไป๋ลู่ เธออยู่ที่นี่พอดี ฉันจะพาเธอไปทำความรู้จักกับผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ดีไหม?” เฝ่ยมากล่าว ตอนนี้เขามุ่งมั่นจะเอาชนะชายที่อยู่เบื้องหลังเฝ่ยไป๋ลู่ เขาจึงต้องปรับเปลี่ยนสีหน้า และเปลี่ยนจากการขมวดคิ้ว
