กับดวงตาเย็นชาเป็นรอยยิ้มอันอบอุ่น
เฝ่ยไป๋ลู่ไม่ใช่คนโง่ เธอมองแวบเดียวก็รู้ว่าเฝ่ยมาต้องการอะไรสักอย่างจากเธอ
เขาเป็นคนมุ่งหวังแต่ผลประโยชน์ และเห็นแก่ตัว
ตอนที่เขาสามารถใช้ประโยชน์ได้ เขาจะยกคุณขึ้นสู่สรวงสวรรค์
เมื่อคุณไม่มีประโยชน์ให้ใช้งานแล้ว ท่าทีของเขาจะเปลี่ยนเป็นรุนแรงทันที
เฝ่ยมาคนนี้มีแผนชั่วร้ายอะไรอีก?
เฝ่ยไป๋ลู่คอยระแวดระวังอยู่ลับ ๆ และรักษาระยะห่างไว้ “ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันกับคุณไม่มีผู้อาวุโสที่จำเป็นต้องรู้จัก”
ที่งานเลี้ยงรับรองเข้าตระกูล เฝ่ยมาฉีกหน้าเธอโดยสมบูรณ์ ตอนนั้นเขาประกาศว่าเธอไม่ใช่คนของตระกูลเฝ่ย แต่ตอนนี้เฝ่ยมากลับทำตัวเจ้ากี้เจ้าการอย่างกับตัวเองมีอำนาจในตัวเธอ ช่างน่าขยะแขยงจริง ๆ
เฝ่ยมาพลันมีสีหน้าแข็งทื่อ “นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเข้าร่วมงานเลี้ยงแบบนี้ พ่อเห็นว่าเธออยู่ตรงนี้แล้วคงจะเบื่อ เลยอยากจะพาเธอไปเปิดหูเปิดตา…”
เฝ่ยไป๋ลู่พูดอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อย “คุณเฝ่ย หยุดใช้คำว่าพ่อได้แล้วค่ะ”
เขาห้ามเธอเรียกว่าพ่อไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม แล้วทำไมตอนนี้จู่ ๆ ถึงมาแทนตัวเองว่าพ่อล่ะ?
เฝ่ยมาสำลักจนหน้าเขียว
แต่เฝ่ยไป๋ลู่กลับแอบยกมุมปากขึ้น
เฝ่ยไป๋ลู่ช่างไร้สมองจริง ๆ ใช้อารมณ์ด้วยอคติ ทำให้เฝ่ยมาขุ่นเคือง เธอกำลังเพิ่มความเป็นไปไม่ได้ในการกลับไปยังตระกูลเฝ่ย
เรื่องเดียวกันไม่ควรเกิดซ้ำเกินสามครั้ง เฝ่ยมาเองก็โกรธเช่นกัน ทว่าขณะที่กำลังจะพูด กลับมีเสียงหนึ
