ทันใดนั้นเซียนหยวนจื่อก็เบนตาไปมองจางยี่ข้างๆ พลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม “กล่าวไปข้าเองกับนับว่ามีไมตรีอันดีกับ เสวียนอวิ๋นเจินเหรินของสำนักเทียนซือเจ้าพอดี…หลังกลับไปถึงระนาบเหยียนหวงเมื่อใด ยามไปพบพานสหายเก่าผู้นั้นข้าจักกล่าวถึงเจ้า”
เสวียนอวิ๋นเจินเหริน!
ได้ยินคำของเซียนหยวนจื่อ จางยี่ที่ยังเหม่อๆอยู่ก็ดึงสติกลับมาแจ่มใสฟื้นคืนเต็มตัวทันที
เสวียนอวิ๋นเจินเหรินที่ว่านั่นคือเซียนอมตะเสเพล 9ทัณฑ์ในสำนักเทียนซือของมัน! กระทั่งยังเป็นเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ที่พลังฝีมือสูงสุด!!
ถึงแม้ตัวมันเองจะเป็นคนของสำนักเทียนซือ แต่ในบรรดารุ่นเยาว์ของสำนักเทียนซือมันก็ไม่นับว่าเป็นชนชั้นอัจฉริยะหัวกะทิอะไร อย่าว่าแต่จะเคยสนทนาอะไรกับเสวียนอววิ๋นเจินเหรินเลย กระทั่งได้เห็นยังไม่เคยได้เห็นด้วยซ้ำ!
ทว่าตอนนี้ฟังจากคำของชายชรานามเซียนหยวนจื่อเบื้องหน้า ไม่เพียงแต่อีกฝ่ายจะรู้จักกับตัวตนอันสูงส่งในสำนักเทียนซือของมันเท่านั้น อีกฝ่ายกระทั่งจะเอ่ยถึงตัวมันขณะไปเจออีกด้วย
“ขอบคุณอาวุโส! ขอบคุณอาวุโส!!”
ทันใดนั้นจางยี่รีบประสานมือโค้งคารวะกล่าวขอบคุณออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นยินดีอย่างไร้ซึ่งความลังเลใดๆ
“ฮัยยา เจ้าเป็นสหายของน้องหลิงเทียนก็ไม่ต่างใดกับเป็นสหายข้า เรื่องเท่านี้ยังต้องขอบคุณทำอะไร”
