เสียงชำแรกกระดูกเลือดเนื้อดังขึ้นแผ่วเบา หว่างคิ้วจางอวิ๋นเฟยพลันปรากฏหลุมโลหิตหนึ่งขึ้น เลือดแดงฉานยังพุ่งทะลักออกมาปานน้ำพุ…
และถึงแม้ปฏิกิริยาตอบสนองของจางอวิ๋นเฟยจะเร็วกว่านี้ แต่หากต้วนหลิงเทียนอยากมันให้ตาย…มันก็ไม่อาจอยู่เห็นวันพรุ่ง!
เพราะถึงมันจะมีกระบี่เซียนอมตะในมือ แต่พลังของมันก็ยังเทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์เท่านั้น
ทว่าความแข็งแกร่งของต้วนหลิงเทียนยามลงมือสังหาร กลับเทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 6 ทัณฑ์!
กระทั่งหากต้วนหลิงเทียนเลือกใช้ขอบเขตที่ 4 ของยอดใจกระบี่อย่างกระบี่ใจกระจ่างออกด้วยกระบวนท่า กายกระบี่รวมหนึ่ง พลังอานุภาพย่อมเทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์!
เช่นนั้นจางอวิ๋นเฟยจึงต้องตายอย่างไม่เป็นธรรม
วูบ
แทบจะทันทีที่ต้วนหลิงเทียนฆ่าจางอวิ๋นเฟยตายตก จางยี่อดไม่ได้ที่จะหน้าเปลี่ยนสี เพราะมันไม่คิดเลยจริงๆว่าอยู่ๆต้วนหลิงเทียนจะลงมือฆ่าจางอวิ๋นเฟยทิ้งไปแบบนี้
“ทำไมหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนย่อมสังเกตเห็นสีหน้าของจางยี่ที่เปลี่ยนไปได้ทันที เขาจึงหันไปมองอีกฝ่ายถามออกด้วยสีหน้าสงสัย ด้วยไม่ทราบว่าทำไมจางยี่ถึงทำหน้าแบบนั้น
หรือจางยี่ไม่อยากให้จางอวิ๋นเฟยตกตาย?
“เปล่า…ไม่มีอะไรหรอก”
ถึงจากยี่จะส่ายหัวไปมาพรอมกล่าวปฏิเสธ หากแต่ในแวตายังฉายชัดถึงความหวาดกลัวและความกังวลออกมาให้เห็น
“หือ?”
