หลิ่วเสวียคนนี้กล้าตัดสินพี่ใหญ่หลิงเทียนของนางแบบนั้นได้ยังไง?
“หลิ่วเสวียเจ้ากล่าวเหลวไหลอะไรของเจ้า!?”
สีหน้าจางยี่ก็แปรเปลี่ยนไปเช่นกัน
มันเองก็ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าหลิ่วเสวียจะพูดออกมาแบบนี้ เห็นชัดว่านางตั้งแง่กับนิสัยต้วนหลิงเทียนโดยตรง!
“แล้วไม่ใชรึไง?”
หลิ่วเสวียระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “ต้วนหลิงเทียน จากพลังฝีมือที่เจ้าเผยออกในสมบัติสถานระดับสวรรค์แห่งนี้ ไม่ว่าใครก็มองออกได้ไม่ยาก…ว่าตอนแรกกหากไม่ใช่เพราะเจ้าจงใจปกปิดพลังฝีมือไว้ มีหรือหวังฉีจะต้องตกตายแบบนั้น!”
“นี่เจ้าคิดว่าเป็นข้าจงใจปล่อยให้หวังฉีตกตายงั้นเหรอ?”
สีหน้าต้วนหลิงเทียนเริ่มมืดลง
ก่อนหน้านี้ที่หวังฉีตกตายในสมบัติสถานระดับมนุษย์นั้น เป็นเพราะอยู่ดีๆความยากของบททดสอบก็เพิ่มมากขึ้นหลายเท่า แถมอีกฝ่ายยังเดินทะเล่อทะล่าไปกระตุ้นค่ายกลที่เขาไม่ทันเห็น เช่นนั้นเขาจึงไม่มีเวลาจะใช้ปฐมเวทย์กลืนกิน
ด้วยเหตุนี้หวังฉีจึงต้องสังเวยชีวิตไป…
อย่างไรก็ตามตั้งแต่แรกเขาไม่ได้จงใจปกปิดพลังฝีมือแม้แต่น้อย เพียงแค่เรื่องที่เกิดขึ้นมันปุบปับเกินไปเขาจึงไม่อาจใช้พลังทั้งหมดได้ทันเวลา…
ทว่าตอนนี้หลิ่วเสวียกลับขุดเรื่องเก่าขึ้นมาแขวะ! ทั้งจี้ถามเขาด้วยท่าทางทำราวกับเป็นเขาจงใจปล่อยให้หวังฉีตาย?!
“แล้วมิใช่หรือไร?!”
