ได้ยินวาจาดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน หวังฉีอดไม่ได้ที่จะราบลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ทว่าในฐานะอิสตรีคนหนึ่ง หลิ่วเสวียย่อมได้ยินความหมางเมินในวาจาของต้วนหลิงเทียนชัดเจน…
แต่เป็นธรรมดาที่นางจะรู้ว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องปกติ!
ยิ่งไปกว่านั้นการที่ต้วนหลิงเทียนยังปฏิบัติกับพวกนางออกมาแบบนี้ได้ก็นับว่าดีมากแล้ว นางกับหวังฉีย่อมไม่กล้าหวังให้ต้วนหลิงเทียนมีท่าทีต่อพวกนางเหมือนทีมีให้จางยี่ได้อีก
“ต้วนหลิงเทียน!”
เมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนใจดีมาก จางยี่ก็อดไม่ได้ที่จะเผยความชื่นชมในแววตาออกมาล้นปรี่
หากแต่ไม่นานคล้ายมันนึกอะไรได้ออก สีหน้าพลันเคร่งขรึมจริงจังทั้งมืดลงทันใด “เฝิงหม่านนั้นข้ามิรู้จัก…แต่ทว่าหรงปัวนั้นถือเป็นศิษย์ที่โดดเด่นของขุมพลังในระนาบคงสิงจริงๆ…”
“เจ้าฆ่ามันไปแบบนี้ ข้าเกรงว่าตอนนี้คนในขุมพลังที่อยู่เบื้องหลังมันคงรับทราบแล้ว…กระทั่ง 9 ใน 10ภาพสะท้อนตัวเจ้ายามฆ่ามันยังไปปรากฏต่อหน้ายอดฝีมือที่อยู่เบื้องหลังของมันเรียบร้อย…”
วาจาประโยคหลัง สีหน้าท่าทีของจางยี่ฉายชัดถึงความกังวลนัก
สิ่งที่คล้ายกับยันต์กระจกเงาสะท้อนลักษ์แม่ลูก ไม่ได้มีอยู่แต่ในระนาบเซียนอันเป็นระนาบโลกียะขนาดเล็กของต้วนหลิงเทียนเท่านั้น
มหาระนาบโลกียะทั้งหลายก็ย่อมมีสิ่งที่คล้ายยันต์กระจกเงาสะท้อนลักษณ์แม่ลูก กระทั่งมีอานุภาพเหนือกว่าด้วยซ้ำ
