จากปฏิกิริยาของหวังฉีและหลิ่วเสวีย เฝิงหม่านย่อมสังเกตเห็นถึงความไม่ลงรอยระหว่างหรงปัวกับคนในกลุ่มได้ทันที
“ในบรรดาพวกมัน 4 คน มีไอ้หนูหน้าขาวชุดม่วงนั่นคนเดียวที่บรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะ ส่วนที่เหลือมีเซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยน 2 คนกับเซียนสวรรค์ 8 เปลี่ยนอีกคน…อาศัยเจ้ากับข้าร่วมมือกัน คิดฆ่าพวกสวะนี้หาได้กินแรงอันใด!”
หรงปัวก็เร่งตอบคำผ่านพลังไปทันที
“แต่…ชาย 3 คนนั่นพวกเราฆ่าทิ้งได้ทันที ส่วนสตรีนางนั้นเจ้าอย่าได้รีบร้อนฆ่านางนัก! ให้ข้าจัดการนางให้สมใจก่อน…แล้วค่อยส่งนางไปตามทาง!!”
ขณะที่กล่าวผ่านพลังถึงประโยคนี้ หรงปัวก็หันไปมองหลิ่วเสวียด้วยสายตาแทะโลม ยิ่งมายิ่งหื่นกระหายออกหน้าออกตา!
ต้องทราบด้วยว่าตั้งแต่ที่ในกลุ่มเล็กๆกลุ่มนี้มีต้วนหลิงเทียนมาเข้าร่วม ด้วยความกริ่งเกรงต้วนหลิงเทียนที่เป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะเหมือนมัน ตัวมันเลยไม่กล้ามองหลิ่วเสวียเหมือนตอนแรก
ถึงแม้มันจะไม่ได้กลัวต้วนหลิงเทียน ทว่าหากหวังฉีกับหลิ่วเสวียรวมถึงจางยี่ลงมือสนับสนุนต้วนหลิงเทียนเล่นงานมันขึ้นมา มันเองก็ไม่ไหวจะสู้เหมือนกัน…
“เข้าใจแล้ว”
ได้ยินเสียงผ่านพลังของหรงปัว เฝิงหม่านก็พยักหน้าส่งเสียงตอบกลับ และพอมองไปยังกลุ่ม 4 คนของต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง แววตายังฉายชัดถึงเจตนาฆ่าฟันออกมาอย่างไม่คิดจะปกปิด ทำให้นอกจากต้วนหลิงเทียนแล้วอีก 3 คนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา
