ด้วยคำพูดของจางยี่มีเหตุผลรองรับ จึงไม่มีใครไม่เชื่อ
“ให้ตาย..หลังฟงชิงหยางได้รับสืบทอดมรดกต้าหลัวจินเซียนแล้ว อาศัยพลังฝึกปรือครึ่งก้าวเซียนอมตะก็เข่นฆ่าเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์ได้เชียวหรือ?!”
หวังฉีตะลึงงั้น หลิ่วเสวียก็อึ้งค้างตาแข็ง
ในอดีตแม้พวกมันจะเคยได้ยินว่าครั้งสุดท้ายที่แดนลับต่างสวรรค์เปิดออก มีเซียนกระบี่ร้ายกาจผู้หนึ่งจากระนาบเซียนได้รับสืบทอดมรดกของต้าหลัวจินเซียนไป
แต่พวกมันยังไม่รู้เลย
ว่าเซียนกระบี่จากระนาบเซียนผู้นั้น หลังได้รับสืบทอดมรดกต้าหลัวจินเซียนแล้วจะทรงพลังถึงขั้นเข่นฆ่าได้กระทั่งเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์ทั้งๆที่มีพลังฝึกปรือครึ่งก้าวเซียนอมตะ!
พอพวกมันได้ยินเรื่องนี้จกปากจางยี่ไหนเลยจะไม่ตะลึงตาตั้งได้
“หรงปัว เช่นนั้นเจ้าก็เลยรู้ได้ทันทีสินะว่าสถานที่ๆข้ากับหวังฉีพบสมควรเป็นมรดกสถานของต้าหลัวจินเซียน?”
จากนั้นครู่หนึ่งหลิ่วเสวียที่คล้ายฉุกคิดอะไรได้ ก็หันไปมองกล่าวกับหรงปัวด้วยสายตาท่าทีไม่เป็นมิตร
วูบ!
ทันทีที่หลิ่วเสวียกล่าวเรื่องนี้ หวังฉีก็หันไปมองหรงปัวด้วยสายตาจับผิด
“ไม่ใช่แบบนั้น”
