“เอ่อ…โทษนะ ที่เมื่อครู่เจ้าบอกว่า ‘ในนั้น’ นี่…มันคือสถานที่อะไรหรือ? แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่ามันมีอะไรอยู่ด้านใน?”
ตอนนี้เองต้วนหลิงเทียนพลันหันไปมองถามหลิ่วเสวียด้วยสงสัย
ด้านหลิ่วเสวียพอได้ยินก็ส่ายหัวไปมาเบาๆ “อันที่จริงข้ากับหวังฉีก็ไม่รู้เหมือนกันว่าด้านในมีอะไรกันแน่…”
“ทว่าสถานที่แห่งนั้น เพียงแค่ปากทางเข้าก็มีข่ายอาคมทั้งค่ายกลมากมาย ราวกับมันทำไว้เพื่อปกป้องอะไรบางอย่าง…และจากที่ผู้อาวุโสในสำนักข้าบอกมา จากบันทึกที่สืบทอดต่อกันมาของบรรพชนรุ่นก่อนที่เคยเข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์ที่ หากพบเจอสถานที่แห่งใดในแดนลับต่างสวรรค์ ที่มีค่ายกลและข่ายอาคมมากมายจัดตั้งไว้ ก็รู้ได้เลยว่าด้านในนั้นสมควรมีสมบัติล้ำค่าอยู่แน่นอน…”
ขณะกล่าวถึงกลางประโยคสองตาหลิ่วเสวียก็ทอประกายสว่างจ้า น้ำเสียงยังเผยความตื่นเต้นไม่น้อย
“เอาสิ! ข้าขอไปกับพวกเจ้าด้วยคน!”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ากล่าวเห็นด้วย
หลังเข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้จนได้รับกระบี่เซียนอมตะมาครอง เขาก็พอตระหนักได้ถึงเรื่องแบบนี้ เพราะสถานที่ๆเก็บกระบี่เซียนอมตะเล่มนี้ไว้ มันก็เป็นสถานที่ๆคล้ายซากวิหารอะไรบางอย่าง ที่สำคัญยังมีค่ายกลและอาคมจัดตั้งไว้มากมายนัก
