ทว่าน้ำเสียงไม่รีบไม่ร้อนดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน ยามดังในหูของอวี่เหวินฮ่าวเฉินก็ไม่ต่างใดจากอัสนียามแล้งที่ฟาดผ่าลงมาโดยไร้ซึ่งการตั้งเค้าใดๆมาก่อน พาลให้อวี่เหวินฮ่าวเฉินบังเกิดความหวาดกลัวจับใจ
เหงื่อเย็นผุดทะลักออกหน้าผาก ร่วงผล็อยเป็นหยดๆ ราวกับจะผลิตเม็ดเหงื่อนได้อย่างไร้สิ้นสุด
“เหอะ!”
เมื่อเห็นอวี่เหวินฮ่าวเฉินไม่พูดอะไรสักคำ ต้วนหลิงเทียนเพียงแค่นเสียงสบถเบาๆ ชุดเสื้อเริ่มโบกสะบัดเพราะไอพลัง มือขวายกขึ้นหมายตบฟาดฝ่ามือฆ่าอวี่เหวินฮ่าวเฉินทิ้งให้จบๆ!
และด้วยพลังของเขาในตอนนี้อาศัยตบฟาดฝ่ามือซัดพลังลวกๆ ก็บดขยี้อวี่เหวินฮ่าวเฉินได้อย่างง่ายดาย
วู้ม! วู้ม! วู้ม!
…
พลังเซียนต้นกำเนิดผสานไว้ด้วยพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดอันยิ่งใหญ่สุดไพศาลในร่างต้วนหลิงเทียน ไหลเชี่ยวผ่านชีพจรเซียน 99 สาย ผนึกควบบนฝ่ามือในพริบตา!
“โปรดเมตตาละเว้นด้วย!!”
ทว่าทันใดนั้นเอง เสียงสตรีหนึ่งพลันดังขึ้นเข้าหูต้วนหลิงเทียนได้ทันท่วงที
จังหวะนี้สองตาต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะกระพริบวาบ
ครู่ต่อมา ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นขวางไว้เบื้องหน้าอี่เหวินฮ่าวเฉิน เป็นร่างเย็นชาในชุดขาวที่แลดูคุ้นตา…
ยังเป็นสตรีในชุดขาวที่แลดูเย็นชา ทว่างดงามประหนึ่งเทพธิดาน้ำแข็ง!
และตอนนี้สายตาของสตรีเย็นชานางนั้นยามจับจ้องมองสบตาต้วนหลิงเทียนก็ฉายประกายวิงวอนให้เห็นเด่นชัด
ต้วนหลิงเทียนขมวดคิ้ว
