แทบจะทันทีที่หยางเจิ้นซิงกล่าวจบคำ สำนึกเทวะต้วนหลิงเทียนก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติประการหนึ่ง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที
“ไปตายซะ!!”
ไร้ซึ่งความลังเลใดๆ พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดแล่นพล่านผ่านชีพจรเซียน 99 สายปานน้ำหลาก ปะทุออกทุกช่องพลัง ก่อเกิดเป็นรังสีกระบี่นับพัน!!
พริบตาร่างต้วนหลิงเทียนก็คล้ายสลายกลับกลายเป็นหนึ่งในรังสีกระบี่นับพันเช่นกัน!
และครู่ต่อมารังสีกระบี่นับพันนั่น ก็ควบรวมสู่หนึ่ง! จากไม่มีกลับกลายเป็นมีสภาพ ปรากฏเป็นกระบี่พลังมีสภาพขาวพิสุทธิ์ 3 ฉื่อเล่มหนึ่ง กลิ่นอายพลังอันน่ากลัวกำจายออกมารอบตัวกระบี่ราวกับมันจะมีอำนาจล้างโลกได้!
ฟั่ฟฟฟ!!
และแทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่กระบี่ขาว 3 ฉื่อปรากฏ..
มันก็พุ่งทะยานออกไปฉับไวปานลำแสง! ตัวกระบี่เปล่งกลิ่นอายพลังอันน่าพรั่นพรึง ชั่วพริบตาก็เจียนบรรลุถึงหยางเจิ้นซิง!
กระบี่ที่วูบทะลวงฟ้ามาฉับไวช่างเปล่งพลังอำนาจอันน่ากลัวนัก ความว่างเปล่าที่มันทะลวงผ่านตามรายทาง บัดนี้กลับกลายเป็นรอยแยกมิติอันมืดดำมองไม่เห็นสิ่งใด!
ดั่งมองลงไปในหุบเหวอันไร้ก้นบึ้ง!!
เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ!
……
รอยแยกมิติฉีกเปิดลุกลามออกไปทุกขณะ ทว่าในห้วงเวลาแค่เสี้ยวพริบตาก่อนที่กระบี่พลังอันมีอานุภาพฉีกฟ้ามาเป็นทางจะบรรลุถึงร่างหยางเจิ้นซิงนั้น…
ร่างหยางเจิ้นซิงกลับลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิงที่แดงฉานปานโลหิต!
