‘ยังดีที่ข้ากลายเป็นศัตรูกับต้วนหลิงเทียนนั่นช่วงนี้…ที่แท้มันก็แค่คนกำลังจะตายเท่านั้น!’
เมื่อฉีหนานฟงหันไปมองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ไร้ซึ่งความหวาดกลัวและความวิตกกังวลใดๆหลงเหลือในแววตา ยังเฉยเมยไร้อารมณ์ทำราวกับมันกำลังมองคนตาย!
เพราะในสายตามันตอนนี้ ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ต่างอะไรจากคนที่ตายไปแล้ว!
เมื่อต้วนหลิงเทียนและอวี่เหวินฮ่าวเฉินพักรบ และเฝ้ารอการปรากฏของอัสนีทัณฑ์สวรรค์สายที่ 3อย่างเงียบงัน
เหล่าผู้ชมที่มามุงดูก็เริ่มสนทนากันอีกครั้ง
“ต้วนหลิงเทียนเลือกหาทางลงเช่นนี้นับว่าฉลาดไม่เบา…เพราะตราบใดที่มันข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ได้สำเร็จและกลายเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะ จ้าววังอวี่เหวินคงมิใช่คู่มือมันอีกต่อไป!”
“นั่นสิ ตอนนี้ทั้งที่จ้าววังอวี่เหวินมีวิธีข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์แท้ๆ…หากนำไปใช้กับการข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์แล้วจะอย่างไร เพราะหลังมันเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะก็ทำอะไรต้วนหลิงเทียนที่บรรลุถึงเช่นกันมิได้อยู่ดี”
“ข้าไม่รู้จริงๆว่าในหัวจ้าววังอวี่เหวินคิดอ่านอันใดอยู่กันแน่…หากเป็นข้าคงเลือกจะใช้วิธีที่ว่าฆ่าต้วนหลิงเทียนทิ้งเสีย เพราะอย่างไรก็มีโอกาสอาศัยพลังตัวเองข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ มิใช่ว่าจะต้องล้มเหลวตายตกเสมอไป!”
