“มิผิด หากใช้วิธีนั่นฆ่าต้วนหลิงเทียนเสีย ถึงจะไม่มีวิธีข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ได้แน่นอนหลงเหลือ แต่อย่างไรก็มีโอกาสใช้พลังตัวเองข้ามผ่านได้สำเร็จ…แต่หากต้วนหลิงเทียนรอดจากหายนะทัณฑ์สวรรค์ มันก็เหลือแต่หนทางตายตกเท่านั้น!”
“แต่พวกเรากล่าวใดไปก็เท่านั้น ดูทีท่าแล้วมันมิคิดนำไปใช้กับต้วนหลิงเทียนแน่ เพียงตั้งใจรอใช้กับหายนะทัณฑ์สวรรค์!”
…
วาจาทำนองเดียวกันนี้ดังขึ้นในหมู่คนของ 2 วัง 6ตำหนัก กระทั่งพวกมันยังกล่าวออกมาอย่างไม่เกรงใจ พาลให้บรรยากาศคล้ายตลาดสดอยู่บ้าง!
เหล่าคนของวังเซียนวัญจรก็ย่อมได้ยินเสียงพูดคุยของพวกมันเป็นธรรมดา
สีหน้าพวกมันจึงกลายเป็นบิดเบี้ยวปั้นยากนัก!
อย่างไรก็ตามใบหน้าอัปลักษณ์ปั้นยากของพวกมันก็กลับมาปกติทันที เมื่อได้ยินรองจ้าววังคนหนึ่งกล่าวออก
กระทั่งไม่เพียงแต่จะกลับมาปกติ แต่ใบหน้าพวกมันยังฉายชัดถึงความตื่นเต้นยินดี!
“ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของเผ่าพันธุ์ปีศาจ…มีปีศาจไม่น้อยที่ไม่พบโอกาสชักนำหายนะทัณฑ์สวรรค์ จึงเลือกที่จะฉวยโอกาส อาศัยหายนะทัณฑ์สวรรค์ที่ผู้อื่นชักนำมา หมายบรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะด้วยวิธีนี้! หากแต่ทั้งหมดล้วนพบเจอแต่ความล้มเหลว! เมื่อหายนะนี้มิใช่พวกมันพบพานโอกาสด้วยตัวเอง มันย่อมไม่ได้เตรียมตัวให้พร้อม!!”
นี่เป็นวาจาที่รองจ้าววังกล่าวออกเมื่อครู่
