บทที่ 231 สร ้างร่างเทวะ
“ใช ้ร่างกายของข้าหรือขอรับ?”
เจียงผิงอันมองยอดฝีมือตรงหน้าด้วยสีหน้าสุดเคลือบแคลง
เขาไม่รู ้ว่าอะไรในตัวเขาที่อีกฝ่ายใช ้ได้
“อืม”
เฉียนฮวั่นโหรวลุกขึ้นช ้า ๆ ม่านเกศาโรยตัวปกคลุม “ข้าคิดเรื่อง หนึ่งเสมอมา แต่ก็ล้มเหลวจนบัดนี้ และขอบเขตที่เจ้าสร ้างเองก็ เหมาะสมกับการทดลองของข้านัก”
“หากเจ้าตกลง ข้าจะไม่ปฏิบัติแย่ ๆ กับเจ้า และจะให้วิชาโน้ม ถ่วงที่ข้าสร ้างเองกับเจ้าด้วย”
“แม้วิชาที่ข้าสร ้างเองนี้จะมิใช่หายากในโลกหล้า แต่ในด้านวิชา โน้มถ่วง ไร ้วิชาใดทรงพลังเท่านี้แล้ว”
“หากความคิดของข้าเป็ นผล ก็จะเป็ นเรื่องดีสาหรับเจ้าด้วย”
นางศึกษาแนวคิดนี้มาหลายพันปี ผิดพลาดมาก็หลายหน คิดจะ ถอดใจอยู่แล้ว
แต่เมื่อเห็นขอบเขตที่เจียงผิงอันสร ้างเอง นางก็หวนคืนความหวัง อยากลองเป็ นหนสุดท้าย
เมื่อได้ยินคาสัญญาของเฉียนฮวั่นโหรว เจียงผิงอันก็ไม่มัวคิด มาก ตอบตกลงไปทันที
ไม่มีสิ่งใดในหล้าที่ได้มาเปล่า ๆ
เจียงผิงอันถามอย่างนอบน้อม “ขอถามผู้อาวุโส ข้าต้องท าเช่น ไรขอรับ?”
“ก่อนจะตอบ ขอข้าถามเจ้าก่อน เจ้าคิดว่าที่มาแห่งพลังคือสิ่ง ใด”
เสียงของเฉียนฮวั่นโหรวยังคงไร ้อารมณ์ไม่เปลี่ยนแปลง
เจียงผิงอันครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ข้าคิดว่าพลังเกี่ยวข้องกับกฎแห่ง ก าลังและความเร็วขอรับ”
