บทที่ 221 อวตารเขมือบ
แผนบ่มเพาะอัจฉริยะครั้งนี้มิได้แข่งขันกันอย่างเจาะจง มุ่งเน้นที่ การท้าทายอย่างอิสระ
เริ่มที่จัดลาดับกันอย่างสุ่ม ผู้ใดเอาชนะผู้ที่มีลาดับสูงกว่าได้ก็จะ ได้แทนที่ลาดับของอีกฝ่าย
ด้วยแผนคัดเลือกเช่นนี้ ร่างเทวะมากมายก็ปรากฏขึ้นตามกัน ก่อพายุลือลั่นครั้งแล้วครั้งเล่า
“ร่างอมรณาในตานานปรากฏขึ้นแล้ว! อมรณาไม่มอดม้วย! พิชิตยอดฝีมือขอบเขตแปรเทวะทั้งมวล!”
“ร่างเซียนอัสนีของตระกูลเหลยโบราณก็ปรากฏตัวแล้ว! บัญชา เมฆาเก้าสวรรค์ ไร ้ผู้ใดเทียบชั้น!”
“อัจฉริยะผู้มีเนตรเทวะสะท้อนลักษณ์ปรากฏแล้ว! ปรากฏว่าเขา ลอกเลียนกระบวนท่าของร่างเซียนอัสนี! ประชันเท่าเทียมกันได้!”
อัจฉริยะทั่วแดนบูรพามารวมตัวกันที่ซากโบราณมหาจักรพรรดิ สายเลือดและร่างเทวะชั้นสูงมากมายเผยขึ้นท่ามกลางมวลชน
ศึกระหว่างพวกเขาคืออาหารตา ดึงดูดผู้ฝึ กตนมากมายมา รับชม
ผู้ฝึกตนสายเลือดระดับสูงเหล่านี้เจิดจรัสเรืองรอง ดุจมวลดารา บนท้องฟ้ า
สามขุมกาลังใหญ่รู ้สึกเสียหน้าต่อเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์เมื่อกาล ก่อน หนนี้ อัจฉริยะที่ส่งมาจึงเลิศล้าสุดขั้ว
อัจฉริยะคนอื่น ๆ ถูกคนเหล่านี้กลบรัศมีไปเสียมิด
“เจียงผิงอันเก็บตัวอยู่หรือ ไฉนจึงไม่ปรากฏ หากเขาไม่เข้าร่วม ศึก ก็มิอาจทราบว่าจะเป็ นผู้น าขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดได้ หรือไม่”
“ยาก ร่างเทวะวิหคอมตะเหมือนจะได้วิชาลับเผ่าวิหคอมตะ มาแล้ว แต่ยามนี้ยังอยู่เพียงอันดับห้า”
