สามารถกลับไปทาเหมืองต่อที่หนองน้าได้
หลังเจียงผิงอันจรจาก เสียงหารือเกี่ยวกับเขาก็ดังต่อ
“คนผู้นี้ไปถึงยอดเขาเส้นทางสู่สวรรค์ สังหารสองตัวตนแปรเทวะ ในสองการโบย อัจฉริยะจากส านักบัญชาศพแดนประจิมน่ากลัวเพียง นี้เชียวหรือ?”
“สิ่งที่น่ากลัวกว่านี้คือ ความสามารถแท้จริงของส านักบัญชาศพ คือการควบคุมซากศพ คนผู้นี้ยังไม่ได้ใช ้อานาจควบคุมศพออกมา เลย หากเขาใช ้ต้องน่ากลัวกว่านี้แน่ ๆ!”
“ปัวซือ ชื่อนี้จะสะพัดทั่วซากโบราณมหาจักรพรรดิแน่นอน!”
“ฮัดชิ้ว~”
ที่ประตูซากโบราณมหาจักรพรรดิ จู่ ๆ ปัวซือซึ่งเข้าแถวรอเข้า ซากโบราณอยู่ก็จามออกมาอย่างเกินควบคุม
เขาถูจมูก “แปลกแท้ ใครพูดถึงข้ากัน หรือเรื่องที่ข้าไปขุดสุสาน บ้านใครเกิดแดงขึ้นมา? ดีนะข้ามาแดนบูรพาแล้ว”
