แต่ต้นจนจบแม้ไม่ทราบว่านี่คืออะไร หากแต่กลิ่นอายพลังผันผวนทั้งโบราณที่แผ่กำจายออกมมาในความว่าง ก็ทำให้ต้วนหรูเฟิงอดไม่ได้ที่จะขนลุก
“นี่คือ…”
ในขณะที่ต้วนหรูเฟิงหันไปมองถามตู้กูอย่างไม่รู้ตัว มันก็พบว่า..
ตู้กูที่เคยมีรูปลักษณ์ยังเยาว์ เริ่มแก่ตัวลงในชั่วพริบตา ริ้วรอยแห่งวันเวลาเริ่มผุดขึ้นเส้นแล้วเส้นเล่า
พริบตาตู้กูก็ชราลงปานเท้าข้างหนึ่งก้าวเข้าไปอยู่ในโลงศพ!
ผมสีดำของมันตอนนี้กลายเป็นสีเงิน…
ร่างที่เคยแข็งแกร่งกำยำเริ่มซูบผอม ยังผอมจนมองเห็นเป็นหนังหุ้มกระดูก!
นอกจากนี้ยังพบอีกว่า…
ตู้กูที่กลายเป็นชายชราผ่ายผอมลงไปในชั่วพริบตา ไม่เพียงแต่ร่างกำลังสั่นสะท้าน กลางหน้าผากยังปรากฏเหงื่อเย็นผุดซึม เสียงขบฟันแน่นดังกรอดๆดังขึ้น!!
ไม่นาน ก็ปรากฏโลหิตไหลย้อยลงจากมุมปากไม่หยุด!
กระทั่งเศษฟันยังเริ่มหลุดร่วงออกมา!
รู้ได้เลยว่า…
มันถึงกับขบฟันจนแตกหัก…!
เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ตู้กูกำลังพบพานกับความเจ็บปวดทรมานยากทานรับ อย่างน้อยๆก็ไม่ใช่อะไรที่ผู้คนธรรมดาสมควรทนไหว!
“นี่…นี่คือ…”
มองไปยังโลหิตที่เริ่มไหลเวียนเป็นวงจรกลางอากาศ ทั้งแลเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงที่บังเกิดขึ้นกับตู้กู กอปรกับกลิ่นอายพลังผันผวนโบราณที่แผ่กำจายออกมาจากกวงจรโลหิตนั่น…
ในที่สุดต้วนหรูเฟิงก็จดจำฉากเรื่องราวที่คล้ายๆกันนี้ได้ออก!
ในมรดกสืบทอดของเผ่าปีศาจดั้งเดิม มันเคยพบบันทึกเรื่องราวเหล่านี้เอาไว้
