ต่างจากคนของลัทธิบูชาไฟที่สิ้นหวังเมื่อเห็นเหาฉ่วงหยิบพลองธัมมะออกมา ด้านคนของลัทธิอารามทมิฬถึงกับตึงเครียดและเป็นกังวลขึ้นมาทันที
“ท่านเหา…กับต้วนหลิงเทียนท่านต้องใช้ยอดศาสตราเซียนอย่างพลองธัมมะเชียวหรือ…นี่มัน…”
รองจ้าวลัทธิอารามทมิฬแตกตื่นไม่น้อย
“พี่เหา ท่านไม่จริงจังเกินไปหน่อยหรือ…คิดเชือดไก่ใยต้องใช้มีดฆ่าโคด้วยเล่า? ท่านอย่าได้ลืม…ว่าพวกเรายังต้องจับตัวมันไปรีดเค้นความลับเรื่องความก้าวหน้าในระนาบเทียมของ 3 ปีศาจครึ่งก้าวเซียนอมตะจากมันอยู่อีก…หากท่านพลั้งมือฆ่ามันตายไปขึ้นมา…”
จ้าวลัทธิอารามทมิฬตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นเหาฉ่วงควักพลองธัมมะออกมา อดไม่ได้ที่จะเร่งส่งเสียงผ่านพลังไปกล่าวเตือนเหาฉ่วงทันที
หากไม่จำเป็นมันย่อมไม่อยากให้เหาฉ่วงฆ่าต้วนหลิงเทียนทิ้ง!
“พี่เหา…”
ตอนนี้กระทั่งพญามังกรเสื้อม่วงกับจ้าวพยัคฆ์ขาวก็ไม่อาจอยู่เงียบได้สืบไป เร่งส่งเสียผ่านพลังกล่าวย้ำเหาฉ่วงเรื่องเดียวกัน
ทั้งหมดล้วนกังวลว่าเหาฉ่วงจะพลั้งมือฆ่าต้วนหลิงเทียนทิ้งในพลองเดียว
“พวกท่านทั้งหลายอย่าได้กังวลไปเลย…”
และเหาฉ่วงก็ไม่ปล่อยให้ทั้งหมดร้อนใจนาน เร่งส่งเสียงผ่านพลังกล่าวตอบกลับทันที “ในเมื่อเป็นการตัดสินแพ้ชนะในกระบวนเดียว เช่นนั้นต้วนหลิงเทียนก็สมควรลงมือด้วยพลังทั้งหมดไม่ผิดแน่…”
