วิชาหอกของเขาชื่อว่าหอกมังกร ลือลั่นเรื่องอานาจทาลายล้าง ชวนสะพรึง ทะลวงได้กระทั่งขุนเขาใหญ่!
“ตาย!”
หอกนั้นแทงใส่หัวใจของเจียงผิงอัน
ทันใดนั้น ร่างของเจียงผิงอันก็หายวับไป
ซุนพานสีหน้าเปลี่ยน เขาไหวตัวรวดเร็วยิ่ง ใช ้เคล็ดวิชาคุ้มกาย สาดแสงทองออกจากร่าง
เปรี้ยง!
ซุนพานรู ้สึกเพียงหนึ่งอานาจมหึมาพุ่งมาเบื้องหลัง แล้วร่างก็ถูก กระทืบเหยียบติดพื้นอย่างรุนแรง
พื้นดินในรัศมีห้าลี้อันมีร่างของเขาเป็ นศูนย์กลางแหลกร้าว ศิลา กระเด็นกระจาย
ลูกเตะนี้ทาลายการป้ องกันของซุนพานไปทันที
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!
เจียงผิงอันเตะสามหนติดต่อกัน
ลูกเตะแรกหักกระดูกสันหลังของอีกฝ่ าย ลูกเตะที่สองทาลาย ความสามารถในการสู้ต่อ และลูกเตะที่สามส่งเขาออกนอกค่ายอาคม
เจียงผิงอันยืนท่ามกลางความพินาศ เส้นผมโบกสะบัดน้อย ๆ เศษหินปลิวว่อนตกลงพื้นตามกัน
“คนต่อไป”
น้าเสียงของเขายังคงสุขุมไม่แตกต่าง
ผู้ฝึกตนทั้งหลายผุดลุกอย่างตกใจ มองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่าง เหลือเชื่อ
สี่ลูกเตะ! เขาจัดการซุนพานได้โดยใช ้เพียงสี่ลูกเตะ!
ความแข็งแกร่งของคนผู้นี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าคนเถื่อนเลย!
