มาย
เฝ่ยชิงรั่วสำลัก “…”
พอเห็นเฝ่ยชิงรั่วจำต้องรับความพ่ายแพ้ มุมปากของเฝ่ยไป๋ลู่ก็ยกขึ้นเป็นเส้นโค้ง “เธอพูดถูกค่ะ ฉันดูดวงได้จริง ๆ”
เธอจ้องดวงตาคู่โตของเวินโจว ก่อนจะกล่าวว่า “ไม่เกินสามวัน คุณจะตายกะทันหันด้วยเหตุผลบางอย่าง”
เวินโจวตะลึงไปชั่วขณะ ทันใดดวงตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา จู่ ๆ ก็ถูกคนสาปแช่งว่าจะมีชีวิตอยู่ไม่เกินสามวัน ไม่ว่าใครก็ไม่อาจยอมรับได้
เวินหมินรู้สึกโกรธมาก “คุณกำลังพูดเหลวไหลอะไร? อาโจวร่างกายแข็งแรง ไม่มีนิสัยส่วนตัวที่จะส่งผลต่อชีวิตและสุขภาพ เขาจะตายด้วยเหตุผลบางอย่างได้ยังไง?! คนหลอกลวงกล้ามาหลอกถึงตระกูลเวินเลยเหรอ? ใครให้คุณเข้ามากัน? จากนี้ไปทั้งคุณและคนที่พาคุณเข้ามา อย่าได้คิดจะเข้าร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ที่ตระกูลเวินจัดขึ้นอีก!”
ในใจเฝ่ยชิงรั่วรู้สึกยินดีกับความโชคร้ายของเฝ่ยไป๋ลู่มาก
นี่คืองานเลี้ยงที่ตระกูลเวินจัดขึ้น แต่เฝ่ยไปลู่กลับสาปแช่งคุณชายตระกูลเวินแบบนี้ นี่เธอไม่กลัวว่าจะถูกคนไล่ออกไปเลยหรือไง?!
ถึงจะอยากแสดงฝีมือดูดวงก็เถอะ แต่ก็ควรพูดสิ่งที่เป็นมงคลสิ ไม่ควรพูดอะไรที่ไม่ดีออกมา ความฉลาดทางอารมณ์ของเฝ่ยไป๋ลู่ต่ำจริง ๆ!
“คุณชายเวิน ไม่ฟังที่คุณเฝ่ยพูดให้จบสักหน่อยละครับ?” เฉินซีกล่าว เขาลังเลจะพูดว่าเขาเองก็เคยเห็นความสามารถของเฝ่ยไป่ลู่มาก่อน
การทำนายอันแปลกประหลาดของอาจารย์เฝ่ย ย่อมจะต้องมองเห็นอะไรบางอย่าง ถึงสรุปได้ว่าเวินโจวจะมี