“ขอเพียงรักษาได้ก็ดีแล้ว ข้ามีโอสถอยู่กับตัว” จิตส านึกของ เจียงผิงอันเข้าไปหาโอสถในถุงเก็บของ
ฟางซิงส่ายหัวพลางยิ้มเจื่อน “โอสถทั่วไปหามีผลไม่ แก่น วิญญาณของข้าระเบิดสิ้นแล้ว เว้นแต่จะเป็ นโอสถขอบเขตวิญญาณ แรกกาเนิดขึ้นไป”
โอสถเช่นนี้แพงระยับจับตา เกินเอื้อมจนเขาไม่อาจซื้อไหว
เจียงผิงอันพลิกข้อมือ แล้วหนึ่งเม็ดยาอันเรืองประกายสีทองก็ ปรากฏขึ้น สาดประกายสะท้านทุกดวงใจ
ไกลออกไป ดวงตาของจูอวี้หลิงพลันเบิกกว้าง “โอสถกลั่นจิต! เจ้ามีโอสถระดับสูงเพียงนี้ได้อย่างไร!”
นางรู ้จักโอสถชั้นสูงเม็ดนี้ บิดาของนางเคยซื้อมาให้นางเพื่อ ฝึกฝนเม็ดหนึ่ง
สีหน้าของนางพลันเปลี่ยนเป็ นลิงโลด “ขายให้ข้านะ! ขายโอสถ เม็ดนี้ให้ข้า! ราคาของมันคือห้าสิบล้าน ข้าให้หินวิญญาณเจ้าร ้อย ล้าน! ไม่สิ! พันล้านเลย!”
ด้วยโอสถนี้ แก่นวิญญาณของนางจะรักษาได้!
เจียงผิงอันเมินอีกฝ่าย ป้ อนมันให้ฟางซิงไปทันที
ฟางซิงกลืนโอสถ แล้วอ านาจประหลาดก็ก่อตัวบนศีรษะ แก่น วิญญาณอันพังทลายประสานตัวอย่างรวดเร็ว
ทุกคนมองเจียงผิงอันอย่างเหลือเชื่อ
เขามีโอสถล้าค่าเพียงนี้ได้อย่างไร?
เจียงผิงอันกล่าวกับฟางซิงผู้งุนงงว่า “ต้องขอบคุณค าเตือนก่อน หน้านี้ของเจ้า ที่บอกว่าพลังวิญญาณของข้าอ่อนแอ ข้าจึงไปซื้อมัน มาเผื่อไว้”
เมื่อผู้คนได้ยิน พวกเขาก็ตกตะลึง
ห้าสิบล้าน! กระทั่งสัตว์ประหลาดเฒ่าขอบเขตแปรเทวะทั่วไป ใช ้ เงินขนาดนี้ยังขูดหน้าแข้งเลือดซิบ
