“ท่านพ่อเป็นมัน! เป็นมัน!!”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังมองชมไปรอบๆห้องโถงหลักตระกูลชิว เสียงโวยวายหนึ่งพลันดังขึ้นเข้าหู เสียงโวยวายนี้ยังดังไม่น้อย แถมยังคุ้นๆราวกับเขาเคยได้ยินจากที่ไหนสักที่…
สองตาต้วนหลิงเทียนจึงถูกเจ้าของเสียงดังกล่าวดึงดูดไปให้หันมองทันที
และเพียงมองปราดเดียวเขาก็จดจำมันได้ ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นคุณชายรองตระกูลฉู่ ที่เขาโบกร่วงตกเหลาชื่อดังกลางเมืองไปนั่นเอง
ตอนนี้ตงฟางฉู่ยืนอยู่ข้างๆชายวัยกลางคน มันกำลังชี้มือชี้ไม้มาที่เขาด้วยความตื่นเต้น กล่าวฟ้องชายวัยกลางคนข้างๆด้วยโทสะ
และพอได้ยินคำเรียกหาชายวัยกลางคนจากปากตงฟางฉู่ ต้วนหลิงเทียนก็ทราบได้ทันทีว่ามันเป็นใคร เพราะอัตลักษณ์ของมันล้วนถูกคำ ‘ท่านพ่อ’ ของตงฟางฉู่เปิดโปงหมดสิ้นแล้ว…
มันคือประมุขตระกูลตงฟาง…
ตงฟางเฉียน!
หลังได้ยินคำฟ้องของตงฟางฉู่ สายตาตงฟางเฉียนก็ค่อยๆเบนมาตกลงบนร่างต้วนหลิงเทียน ยังทำให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกเสมือนถูกอสรพิษจับจ้องอยู่บ้าง
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนเพียงเหลือบมองตงฟางเฉียนผ่านๆเท่านั้น ค่อยหันไปมองชายชรา 2 คนที่ยืนประกบตงฟางเฉียนเอาไว้
ชายชราทั้ง 2 นั่นสามารถยืนประกบอยู่ข้างกายตงฟางเฉียนได้แบบนี้ เผยให้เห็นว่าฐานะของพวกมันในตระกูลตงฟางสมควรไม่ต่ำต้อย ‘หรือพวกมันจะเป็นอาวุโสหลัก กับอาวุโสลำดับ 2 ของตระกูลตงฟาง?’
