สุดท้ายกระทั่งตัวหวางเฟยเซวียนเองก็ไม่ทราบว่าไฉนตัวเองถึงร่อนเร่พเนจรมาทางตำหนักเมฆาครามได้
อาจเป็นเพราะบุรุษที่นางชอบโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทนเป็นนายน้อยตำหนักเมฆาคราม?
หรืออาจเพราะนางคิดว่าตำหนักเมฆาครามแข็งแกร่งที่สุด การพึ่งพิงตำหนักเมฆาครามสมควรปลอดภัยที่สุดก็ไม่อาจทราบได้…
เพราะเรื่องนี้หวางเฟยเซวียนไม่ได้คิด เพียงเดินทางมาตามใจเท่านั้น
แน่นอนว่าความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทั่วดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าภูมิภาคเบื้องล่าง ต้วนหลิงเทียนย่อมไม่อาจล่วงรู้ได้เลย
ตอนนี้หลังจากที่เขากล่าวปฏิเสธข้อเสนอของผู้พิทักษ์ชิงหั่วเรื่องรับศิษย์จนอีกฝ่ายจากไปโดยไม่กล่าวใดต่อแม้ครึ่งคำ ต้วนหลิงเทียนก็มุ่งหน้าไปยังเกาะศักดิ์สิทธิ์เพื่อไปยังเขตที่พักของศิษย์ชั้นยอดทันที
ในอดีตเขาเองก็เคยพักอาศัยอยู่ในเขตที่พักดังกล่าว
ที่เขามาที่นี่วันนี้ เพราะคิดตามหาใครคนหนึ่ง
คนๆนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน อีกฝ่ายเป็นศิษย์ชั้นยอดที่เขาพบเจอและกล่าวถามทางมายังเขตที่พักแห่งนี้ ในตอนที่เขามาถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์วันแรก
กวนซิ่ว!
ต่อมาเขาได้มีเรื่องราวกับหยางเหวิน จนไปประลองเป็นตายกันที่สังเวียนเป็นตาย กวนซิ่วผู้นี้ก็ถึงกับทุ่มแทเดิมพันจนหมดตัวอย่างไร้ความลังเลเพื่อเขา
ดังนั้นแม้เขาจะไม่ได้ข้องแวะกับกวนซิ่วมากนัก แต่ก็พอรู้ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนดีและเชื่อถือได้
