แต่ผู้ใดจะรับประกันให้เขาได้บ้าง ว่าถ้าหากลัทธิบูชาไฟล่วงรู้ว่าปฐมเวทย์กลืนกินของเขามีพลังอำนาจฝืนลิขิตสวรรค์เช่นนี้ พวกมันจะไม่จับกุมตัวเขาและบีบคั้นให้เขาถ่ายทอดปฐมเวทย์กลืนกินออกมา?
ถึงแม้เวทย์พลังนั้น จำต้องบรรลุความเข้าใจถึงขั้นตอนไร้ตำหนิ จึงจะสามารถถ่ายทอดให้ผู้อื่นได้
ทว่าลัทธิบูชาไฟก็สามารถกักขังเขาไว้ และบีบบังคับให้เขาทุ่มเทเวลาทั้งหมดเพื่อทำความเข้าใจปฐมเวทย์กลืนกินให้มีความสำเร็จถึงขั้นตอนไร้ตำหนิก่อนอยู่ดี
การจองจำยังเป็นวิธีที่ดีที่สุดเพื่อเก็บเขาไว้
ดังนั้นต้วนหลิงเทียนย่อมไม่กล้าเสี่ยง
หากเขาถูกลัทธิบูชาไฟจับขัง ย่อมไม่ต่างอะไรจากหนูติดจั่น อย่าได้กล่าวถึงเรื่องช่วยเค่อเอ๋อแม่ลูกอะไรอีกเลย ลำพังเอาตัวเองให้รอดก็แทบไร้หนทางแล้ว!
“เจ้าอย่าได้มองว่าระหว่างทางที่พวกเราเดินมาไฉนไม่พบเจอค่ายกลสังหารอันใดเล่า…ทั้งหมดเป็นเพราะข้าคุ้นเคยกับค่ายกลสังหารเหล่านี้ดียิ่ง ทำให้ข้ารู้ว่าต้องเดินไปทางใดถึงจะไม่เจอค่ายกลสังหาร…เจ้าเองก็สมควรสังเกตได้สักพักแล้วว่าขาพาเจ้าเดินวกวนอ้อมไปอ้อมมา”
เมิงฉีกล่าวออก
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า เขาเองย่อมสังเกตเห็นเรื่องนี้ตั้งแต่แรกก กระทั่งเขายังจดจำเส้นทางเดินทั้งหมดตั้งแต่ที่เมิงฉีเริ่มพาเขาเข้ามาในเรือนจำได้แล้วด้วยซ้ำ
