ต้วนหลิงเทียนตบซ้ายทีขวาทีสลับไปมาอย่างรวดเร็ว! แต่ละฝ่ามือที่กระแทกฟาดตบ หน้าเฉินเผิงสะบัดหันไปหันมาทั้งส่งเสียงดังแสบปานประทัด!!
มือต้วนหลิงเทียนเคลื่อนไหวฉับไวยิ่ง ฉับไวจนทุกผู้คนเห็นเป็นภาพติดตาราวกับมีหลายมือ! เพียงชั่วพริบตาก็ตบจนหน้าเฉินเผิงปูดบวมปานหัวหมู!!
เห็นฉากตบหน้ารัวๆเช่นนี้ เหล่าศิษย์ชั้นยอดทั้งอาวุโสเพลิงทองแดงอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าด้วยความหนาวเหน็บ!
บางคนยังอดยกมือขึ้นมาลูบแก้มเสียไม่ได้
จังหวะนี้ต่อให้มือที่ฟาดตบของต้วนหลิงเทียนไม่ได้ฟาดลงบนใบหน้าของพวกมัน แต่พวกมันยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดแสบปวดร้อนขึ้นมาอย่างหวาดเสียว พวกมันยังจินตนาการออกได้ไม่ยาก…ว่าตอนนี้เฉินเผิงจะแสบหน้าถึงเพียงใด!
อย่างไรก็ตามแม้จะถูกตบจนหน้าบวมเหมือนหัวหมู แต่เฉินเผิงก็ไม่กล้าตอบโต้อะไร!
นั่นเพราะต้วนหลิงเทียนได้กล่าวไว้แล้วก่อนหน้า
หากในสามลมหายใจนี้มันกล้าขยับแม้แต่ก้าวเดียว มันจะได้รับทราบว่าอยู่ไม่สู้ตายเป็นเช่นไร!
มันไม่กล้าไม่เชื่อฟังคำของต้วนหลิงเทียน
ดังนั้นแม้สองแก้มของมันจะถูกต้วนหลิงเทียนตบจนบวมช้ำเลือดเหมือนหัวหมู กระทั่งบัดนี้ยังชาไปจนรู้สึกราวกับใบหน้าของมันไม่ใช่ใบหน้าของมันอีกต่อไป เฉินเผิงก็ได้แต่ยืนนิ่งไม่ตอบโต้
ทว่าลึกลงไปในแววตากลับเผยโทสะแค้นอันล้นปรี่ดั่งเพลิงไฟ!
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่มันต้องพบพานกับความอับอายถึงขนาดนี้!
