ตอนนี้สองตาของเวินเยี่ยนฉายแววเกลียดชังอันไร้สินสุด ลูกตาของนางแทบจะถลนออกเบ้า ร่างบางแข็งเกร็งสะท้าน สั่นระริกไปทั้งตัว!
แต่ตอนนี้ไม่ว่าจะเคียดแค้นชิงชังและมีโมโหมากมายเพียงใด เวินเยี่ยนก็ได้แต่ฝืนทนกล้ำกลืนเอาไว้
เพราะนางไม่อยากถูกตบอีกแล้ว!
“ไสหัวไป!!”
เมื่อเห็นเวินเยี่ยนถูกสยบจนไม่กล้าหืออืออะไรแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกขัดหูตานางเป็นที่สุด ถึงขั้นคร้านจะมองนางสืบต่อแม้วินาทีเดียว! ตวาดขับไล่นางออกไปเสียงเย็น เตรียมเหินร่างไปให้พ้นๆ
ท่ามกลางสายตาของผู้คน เมื่อได้ยินเสียงตวาดขับไล่ราวเห็นนางเป็นหมูหมาของต้วนหลิงเทียน เวินเยี่ยนก็ทำได้แค่กัดฟันจนหลั่งเลือด นิ่งเงียบไปไม่ตอบโต้
“อันดับ 9 ทำเนียบยอดฝีมือศิษย์ที่แท้จริง มันก็แค่นั้น!”
ก่อนเหินร่างจากไป ต้วนหลิงเทียนกล่าวคำเหยียดหยามอีกครั้งเป็นการทิ้งท้าย
ร่างเวินเยี่ยนแข็งเกร็งทั้งสะท้านขึ้นอีกครั้งทันใด
จนเมื่อต้วนหลิงเทียนเหินร่างจากไปสักพักแล้ว นางถึงได้ลงไปเก็บกระบี่ร้อยอาคมเซียนที่ตกอยู่ด้านล่างกลับมา ก่อนที่จะเร่งรุดจากไปทันที! ทุกขั้นตอนไม่แม้แต่จะมองหน้าสบตาใคร!!
อับอายขายขี้หน้าถึงเพียงนี้ นางจะยังสู้หน้าใครได้?ยังไม่อยากอยู่ที่นี่สืบต่อแม้วินาทีเดียว!
‘ต้วนหลิงเทียนข้าไม่มีวันปล่อยเจ้าไป! ไม่มีวัน! ข้าเวินเยี่ยนขอสาบาน หากไม่ฆ่าเจ้าให้ตายเยี่ยงสุนัขข้าไม่ขออยู่เป็นคน!!’
