ตอนนี้ไม่เพียงแต่ต้วนหลิงเทียนจะรู้สึกผิดปกติ เหล่าศิษย์ชั้นยอดที่ชมดูเรื่องราวก็สัมผัสได้ว่าทีท่าของหยางเหวินผิดไปอยู่บ้าง
“หยางเหวินผู้นี้…มันเป็นอะไรไปอีก”
กระทั่งอาวุโสคุมวิหารเป็นตายอย่างเนี่ยสุ้ย ก็อดไม่ได้ที่จะหน้านิ่วคิ้วขมวด
อาวุโสเพลิงทองแดงทั้ง 3 ของวิหารเป็นตายก็หน้าเคร่ง มองหยางเหวินด้วยสายตาเป็นกังวล
“อย่าบอกนะว่าการรับประทานโอสถต้องห้ามนั่นจักมีผลข้างเคียงทำให้เป็นบ้า?”
“หากหยางเหวินเป็นบ้า แล้วพลาดท่าต้วนหลิงเทียนจริงๆ…มิใช่ว่าคะแนนสะสมของพวกเราจักบินหายไปแล้วหรือ?”
“เฮ่อ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด…”
อาวุโสเพลิงทองแดงได้แต่หันมองหน้ากันด้วยความกังวล
หยางเหวินจะอยู่หรือตายพวกมันย่อมไม่ได้สนใจสักนิด
สิ่งที่พวกมันสนใจก็คือ ‘คะแนนสะสม’ ที่พวกมันทะลึ่งทุ่มแทงไปไม่น้อยต่างหาก นั่นไม่ใช่จำนวนน้อยๆเลย!
และคนที่เป็นกังวลกับการหัวเราะอย่างบ้าคลั่งปานคนเสียสติของหยางเหวินก็ไม่ได้มีแค่อาวุโสเพลิงทองทั้ง 3 เท่านั้น ยังมีเหล่าศิษย์ที่แทงข้างหยางเหวินไปไม่น้อยอีกด้วย!
เรื่องนี้ทำให้บรรยากาศในวิหารเป็นตายกลับมาเดือดพล่านขึ้นอีกครั้ง
“เกิดอะไรขึ้นกับศิษย์พี่หยางเหวินกัน ธาตุไฟเข้าแทรกรึ!?”
“นั่นสิ…ไฉนอยู่ดีๆศิษย์พี่หยางเหวินดูเสียสติไปแล้วเล่า ข้าใจคอไม่ดีเลย…”
“เสียสติ? เจ้ากล่าวเหลวไหลอันใด! ปากอีกาอันบัดซบ! เจ้ารีบตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้เลย!!”
