“ถูกแล้ว แม้เดิมทีเกาทัณฑ์คันนี้จักเป็นของต้วนหลิงเทียน ทว่าในเมื่อต้วนหลิงเทียนนำไปจำนำ เช่นนั้นก่อนจะไถ่ถอนคืนกลับ มันก็ถือเป็นสมบัติของอาวุโสเนี่ยสุ้ย! ต่อให้ต้วนหลิงเทียนเป็นฝ่ายออกปากขอยืม ถึงท่านจะปฏิเสธก็ไม่ถือว่าผิดอันใด…ทว่ากลับเป็นท่านที่เป็นฝ่ายเสนอให้มันหยิบยืมเสียเอง!!”
“เกาทัณฑ์นั่นเป็นศาสตราเซียนที่มังกรเทพยดา 9 กรงเล็บเหลือทิ้งไว้…หากต้วนหลิงเทียนใช้มันในการประลองกับศิษย์พี่หยางเหวิน ไม่แน่ว่าอาจจะรับมือศิษย์พี่หยางเหวินได้นานหน่อยก่อนที่จะถูกศิษย์พี่หยางเหวินฆ่าทิ้ง!”
…
เหล่าศิษย์ชั้นยอดยังคงกระซิบกระซาบกันระงม ฟังจากความที่พวกมันกล่าวแล้ว เห็นได้ชัดว่าแม้ต้วนหลิงเทียนจะใช้เกาทัณฑ์ดับตะวัน สุดท้ายก็ยังไม่ใช่คู่มือหยางเหวิน
แน่นอนว่ายังมีศิษย์ชั้นยอดมากมายที่ใจเต้นระส่ำไปไม่เป็นจังหวะ…ล้วนเป็นคนที่แทงเดิมพันข้างหยางเหวินไปหมดตัวทั้งสิ้น!
ตอนนี้ใจพวกมันไม่อาจไม่กังวล…
หากปล่อยให้ต้วนหลิงเทียนยืมใช้เกาทัณฑ์ที่มังกรเทพยดา 9 กรงเล็บเหลือทิ้งไว้เป็นมรดกนั่น…มิใช่ว่าจะทำให้ต้วนหลิงเทียนร้ายกาจขึ้นหรอกหรือ?
หากเป็นแบบนั้นจริงๆ ใช่ศิษย์พี่หยางเหวินจะตกอยู่ในอันตรายหรือไม่?
