หลังเสวนากันสั้น ๆ อวิ๋นหวงและเมิ่งจิงก็จรจาก ปล่อยเจียงผิงอัน อุทิศตนกับการฝึกฝนต่อไป
เขาเร่งปราณโลหิตในกาย พยายามเปิดชีพจรจุดที่ร ้อย
ปราณโลหิตยิ่งใหญ่โถมทะลักเช่นแม่น้าเชี่ยว เลื่อนลั่นเรืองรอง แสงสีแดงไปทั่วกาย
เปรี้ยง!
ชีพจรจุดที่ร ้อยเปิดออก
ปราณในกายของเขาเริ่มก่อตัวอย่างเกินควบคุมในตันเถียน ปราณอันน่าสะพรึงกลัวก่อเค้าตะคุ่ม
เจียนก่อตัวเป็ นเสวี่ยตานเต็มที!
สีหน้าของเจียงผิงอันแปรเปลี่ยนอย่างมหันต์ หากเขาก่อเสวี่ย ตาน คุณสมบัติประชันแข่งจะจบสิ้นทันที
แต่ไม่อาจหยุดมันได้!
ท าเช่นไรดี?
เจียงผิงอันกัดฟัน หัวใจเคลื่อนคานึง เร่งปราณในกายให้ กลายเป็ นดาบคม ฟาดฟันลงไป
เปรี้ยง!
เสวี่ยตานระเบิดออก ปราณอันน่าสะพรึงกลัวเจียนฉีกกระชาก ร่างของเจียงผิงอันเละกระจาย แผลสีโลหิตปรากฏบนท้อง กระดูก แหลกไปหลายท่อน
โลหิตทะลักออกจากมุมปาก
ยังดีที่ทาลายเสวี่ยตานทัน การทะลวงขอบเขตล้มเหลว
เจียงผิงอันเช็ดเลือดออกจากมุมปาก แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏบน ใบหน้า
ชีพจรจุดที่ร ้อยเปิดแล้ว
เจียงผิงอันนาโอสถฟื้นบาดแผลออกมาแล้วทะลวงชีพจรจุดที่ ร ้อยหนึ่งต่อ
ครึ่งชั่วยามต่อมา ปราณโลหิตในกายเจียงผิงอันก็ก่อตัวใหม่ อย่างเกินควบคุม
เจียงผิงอันเร่งปราณสะบั้นเสวี่ยตาน ทาให้การทะลวงขอบเขต ล้มเหลวอีกครั้ง
หากเสวี่ยตานก่อตัวก่อนเขาจะเปิดชีพจรครบสามร ้อยหกสิบ ก็ อย่าหวังส าเร็จเลย
ในเมื่อผู้อื่นก่อเสวี่ยตานหลังเปิดชีพจรครบสามร ้
