เนื้อปลาพิษไหลลงกระเพาะ
ขณะนี้ เจียงผิงอันรู ้สึกวิงเวียนเล็กน้อย
ทว่าเจ็ดทวารหามีโลหิตทะลักไม่ และไม่เจ็บปวดเท่ากาลก่อน
กฎเกณฑ์พิษหลากหลั่งไปทั่วร่าง
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราในหัวใจของเขาสัมผัสพิษได้ เบิก บานชื่นมื่นในบัดดล
ในที่สุดก็ได้กินพิษ!
มันชอบพิษที่มีกฎเกณฑ์นัก มิเพียงช่วยมันเพิ่มความรุนแรงพิษ ของตัวเอง ยังเป็ นเช่นความเพลิดเพลินส าหรับมัน
เพียงหนึ่งชั่วธูปมอด เจียงผิงอันก็คืนสู่ปกติ ไม่เวียนหัวอีกต่อไป
เจียงผิงอันกาหมัดอย่างตื่นเต้น
/
เขาเกิดภูมิต้านทานพิษแล้วจริง ๆ!
อย่างน้อยที่สุด พิษที่อ่อนกว่าพิษโลหิตร ้อยสุคนธ ์ก็ทาอะไรเขา ไม่ได้แล้ว!
“ปิดจุดอ่อนไปอีกหนึ่ง”
นับแต่เหตุวางยาพิษครั้งก่อน เจียงผิงอันตั้งใจไปกว้านซื้อยา ถอนพิษเผื่อเอาไว้
คราวนี้เมื่อพบว่าร่างของตนสร ้างภูมิต้านทานพิษ มันก็ช่วย ประหยัดหินวิญญาณค่ายาได้มากมาย
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราตัวนี้เป็ นสมบัติชั้นดีจริง ๆ
ทันใดนั้น เจียงผิงอันก็ถามเจ้าแมลง “พิษจากเจ้าจะมีผลกับข้า หรือไม่?”
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราตอบว่ามันก็ไม่รู ้ และถามว่าอยากลอง หรือไม่
/
“สุดท้ายเจ้าก็แก้พิษตัวเองได้อยู่ดี ลองดูสิ”
เจียงผิงอันตกลงให้อีกฝ่ายปล่อยพิษ
พิษสีเขียวหลากออกมาจากร่างของแมลงหมื่นพิษเจ็ดดารา
พิษเหล่านี้ประสานกับกระแสโลหิต แผ่ซ่านไปทั่วกายทันที
แต่เจียงผิงอันกลับไม่เกิดความครั่นเนื้อครั่นตัวใด ๆ
“ดูเหมือนพิษของเจ้าจะใช ้กับข้าไม่ได้…”
ท
