ม่านพลังปิดกั้นผู้อื่นไม่ให้สืบรู้ จึงไร้ผู้ใดทราบว่าทั้งสองคุยเรื่องอะไร
“พวกเจ้าสองคนรีบกลับไปพักได้แล้ว! ประลองยังไม่เสร็จ ไม่รู้กันหรือไร?”
เซี่ยชิงดึงหูเจียงผิงอันและเมิ่งจิงลากกลับไป
เจ้าซื่อบื้อสองคนนี้ ผู้อื่นตั้งใจฝึกฝน แต่สองคนนี้กลับมาเล่นสนุกที่นี่
เรื่องสำคัญที่สุดคือ ไม่นานนี้เจียงผิงอันเพิ่งเกือบตายมา
ทั้งสองถูกลากตัวกลับจวนเจ้าเมือง
เจียงผิงอันหวนกลับห้อง เปิดอาคมปราการ รีรอจะใช้อ่างสัมฤทธิผลลอกเลียนใบหญ้าผลึกน้ำแข็งแทบไม่ไหว
หญ้าผลึกน้ำแข็งปรากฏขึ้นสิบเอ็ดใบ เจียงผิงอันเกือบถูกแช่แข็งตาย
เขารีบร้อนนำพวกมันหกใบกลับไปผนึกในกล่องอีกครั้ง
หนึ่งใบหญ้าจากฮัวชิงอวี่เทียบได้กับหนึ่งในสามของหญ้าผลึกน้ำแข็งทั้งต้น
ในนี้มีหกใบ เท่ากับหญ้าผลึกน้ำแข็งสองต้น
เหลือเฟือ!
ช่วยท่านอาจารย์ได้แล้ว!
ส่วนใบหญ้าที่เหลือ เขาโยนลงไปในถุงเก็บของแยกต่างหาก
เจียงผิงอันนำกล่องไปหาเซี่ยชิง และบอกนางถึงเรื่องการแลกเปลี่ยนกับฮัวชิงอวี่
แน่นอน มิได้พูดว่าแลกหญ้ามากี่ใบ
เหตุที่เขาบอกเซี่ยชิงก็เพราะอยากให้นางช่วยใช้ค่ายกลเคลื่อนย้าย รีบส่งใบหญ้าผลึกน้ำแข็งกลับเมืองเฮยเฟิงโดยไว
