“กัวฉง เจ้ากล่าวเช่นนั้นก็เกินไป…”
หวู่ยี่รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย เมื่อได้ยินกัวฉงกล่าวว่าออกมาโต้งๆ “ตอนนี้ยังมีผู้ใดในแท่นบูชาจตุรลักษณ์มิรู้สถานการณ์ของต้วนหลิงเทียนในแท่นบูชาเต่าทมิฬบ้าง?”
“เจ้าให้ต้วนหลิงเทียนรั้งอยู่ในแท่นบูชาเต่าทมิฬยังต่างอะไรจากให้ต้วนหลิงเทียนรอวันตาย อยู่ที่นั่นหลี่อันมันย่อมหาโอกาสฆ่าต้วนหลิงเทียนได้ตลอดเวลา…หรือเจ้ายังไม่รู้ว่าหลี่อันมันเป็นตัวเหี้ยมโหดเพียงใด เพื่อบรรลุเป้าหมายมันยังจะสนวิธีการอยู่หรือ?”
“แถมก่อนหน้านี้ในสายตาของมัน ต้วนหลิงเทียนก็เป็นเพียงศิษย์ดาษดื่นที่มีพรสวรรค์รากวิญญาณสีเหลืองเท่านั้น มันจึงไม่รีบร้อนจะจัดการอะไร แต่หากมันรู้ว่าต้วนหลิงเทียนเป็นอัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงินล่ะก็…มันย่อมคิดจัดการต้วนหลิงเทียนอย่างจริงจังทั้งเร่งมือกระทำแน่!!”
นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลหลักที่หวู่ยี่เลือกจะเปิดกางเขตแดนเปลวเพลิงของมันออกมาเพื่อปิดกั้นสายตาของผู้คน…
เพราะหากต้วนหลิงเทียนกล่าวความจริง และพวกมันดันปล่อยให้หลี่อันรู้ว่าต้วนหลิงเทียนคนนี้ที่แท้เป็นอัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงินจริงๆล่ะก็…มันหวาดกลัวว่าหลี่อันจะหาทางฆ่าอัจฉริยะยุทธ์คนนี้ตั้งแต่ในเปล!
