“หยวนหง?”
ได้ยินเสียงสนทนาโดยรอบต้วนหลิงเทียนพลันขมวดคิ้วด้วยสงสัย เพราะเขาไม่เคยได้ยินนามนี้มาก่อนเลย
“น้องหลิงเทียน!”
ทว่าทันใดนั้นเองเสียงคุ้นเคยหนึ่งพลันดังขึ้นเข้าหูต้วนหลิงเทียน ทำให้เขาทั้งประหลาดใจทั้งยินดี
“พี่กู่!”
อย่างไรก็ตามพอหันไปมองต้นเสียง สีหน้าท่าทีต้วนหลิงเทียนก็เคร่งขึ้นทันใด สีหน้ายังมืดลงแววตากลายเป็นดุร้าย!
เพราะศิษย์แท่นบูชานกไฟคนหนึ่ง ที่ดูเหมือนจะพุ่งไปยังบ้านพักของกู่ลี่เมื่อครู่ ตอนนี้ได้หอบหิ้วกู่ลี่ลอยติดตามมาในอากาศ คล้ายกำลังถือวัตถุสิ่งหนึ่ง
อีกทั้งตอนนี้แก้มสองข้างของกู่ลี่ก็บวมช้ำ ใบหน้ายังชุ่มโชกไปด้วยโลหิต! เห็นชัดว่าพึ่งถูกผู้คนทุบตีทำร้ายมาไม่ผิดแน่!!
“น้องหลิงเทียนเจ้ารีบหนีไปเร็วเข้า! หยวนหงมันคิดทำร้ายเจ้า! มันเป็นศิษย์หลานของหลี่อัน! ยังเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนนภาขั้นต้นแล้ว!!”
กู่ลี่ที่ใบหน้าบวมช้ำทั้งชุ่มโชกไปด้วยโลหิต ตะโกนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงร้อนใจ
หากมันไม่ได้ยินเสียงของต้วนหลิงเทียนเมื่อครู่ และกลัวว่าต้วนหลิงเทียนจะตกอยู่ในอันตรายโดยไม่รู้ตัว มันคงคิดว่าเป็นหยวนค่วงที่มาหลอกให้มันออกจากบ้านเป็นแน่!
การถูกทุบตีรังแกซ้ำแล้วซ้ำอีกตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ย่อมทำให้มันรู้ดีว่าควรป้องกันตัวเองอย่างไร
ศิษย์หลานของหลี่อัน?
