ครู่ต่อมาความสงสัยดั่งเมฆหมอกทะมึนในใจของต้วนหลิงเทียนก็คล้ายถูกลมบูรพาพัดสลายหายไปสิ้น ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นศิษย์หลานของหลี่อัน เรื่องนี้ก็มีคำอธิบายอันดีแล้ว…
เพี๊ยะ!!
ตอนนี้เองพลันมีเสียงตบหนึ่งดังขึ้นกึกก้องไปในอากาศ เป็นหยวนค่วงที่ใช้พลังไร้สภาพหอบหิ้วกู่ลี่อยู่ข้างๆ ตวัดตบหน้ากู่หลี่ด้วยหลังมือ “ไอ้สวะ! ข้าอนุญาติให้เจ้าพูดได้แล้วหรือ!?”
“เจ้ามันรนหาที่ตาย!”
เห็นฉากนี้สีหน้าต้วนหลิงเทียนเปลี่ยนไปเป็นดุร้ายทันใด พลังเซียนสุริยันโคจรฉับไว ปะทุออกควบรวมก่อเกิดปีกอีกาทองคำ ร่างคนพลันพุ่งตัดฟ้าทะยานเข้าหาหยวนค่วงและกู่ลี่ด้วยความเร็วสูง!
ความเร็วดังกล่าวมองไปดั่งอัสนีบาตฟาดผ่าก็ไม่ปาน!!
“ข้าคิดว่าเป็นเจ้ามากกว่าที่รนหาที่ตาย!!”
ขณะเดียวกัน หยางหงเองก็ปะทุพลังกล้าแกร่งขุมหนึ่ง พุ่งทะยานเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนด้วยเช่นกัน!
ด้วยพลังอำนาจของผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนนภาขั้นต้น ความเร็วสูงสุดที่มันปะทุใช้ออกแน่นอนว่าย่อมเหนือกว่าต้วนหลิงเทียนในสภาพนี้ ยังเร็วจนพุ่งแซงไปหยุดขวางต้วนหลิงเทียนเอาไว้ได้
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนยังไม่ได้ใช้ปฐมเวทย์กลืนกินอะไร เป็นธรรมดาที่ความเร็วเขาจะยังไม่ว่องไวถึงขั้นเทียบกับเซียนนภาขั้นต้นได้
“ฮ่าๆๆ…ต้วนหลิงเทียน หากคิดช่วยสหายรักกู่ลี่ของเจ้า! เจ้าต้องผ่านพี่ใหญ่ข้าให้ได้เสียก่อน!!”
เห็นฉากเรื่องราวดังกล่าวหยวนค่วงพลันระเบิดเสียงหัวร่อออกมาด้วยความถูกใจทันที
