หน้ากระท่อมไม้ชั้น 4 หลังหนึ่งที่ต้วนหลิงเทียนกำลังเหินวนหาคน พอดีมีเหล่าศิษย์กลุ่มหนึ่งกำลังนั่งสนทนากันไปตามประสา
และหนึ่งในนั้นมิคาดพอมันเห็นร่างต้วนหลิงเทียนที่เหินมาคิ้วมันพลันยู่ย่นเป็นปมทันที คล้ายพบเห็นอะไรบางอย่าง
“เอ๊ะ…เจ้านั่น ไฉนแลดูคุ้นหน้านักนะ เจ้าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬที่เหาะอยู่คนนั้นน่ะ พวกเจ้าดูเถอะ มันใช่เข้าร่วมแท่นบูชาจตุรลักษณ์พร้อมกับพวกเราหรือไม่?”
ต่อมาศิษย์คนนั้นก็สะกิดให้สหายทั้ง 2 ที่อยู่ใกล้ๆมองขึ้นไปด้านบนด้วย
ทันใดนั้นศิษย์ทั้ง 2 ก็เงยหน้าขึ้นไปมองทันที และพวกมันก็ได้เห็นร่างต้วนหลิงเทียนเช่นกัน
“เฮ่ย! ช้าก่อนสหาย…นั่นมันต้วนหลิงเทียนไม่ใช่รึไง!”
ลูกตาศิษย์คนหนึ่งของแท่นบูชานกไฟหดหยีลงทันที “ข้าจำมันได้…วันนั้นเป็นเจ้านี่ล่ะที่ฆ่าลูกชายคนรองของหยางชงอาวุโส 5 แห่งวังอุดรไพศาล ‘หยางหวู่’กับมือ! ยังลงมือต่อหน้าต่อตาอาวุโสหลี่อันของแท่นบูชาเต่าทมิฬด้วย!!”
“ต้วนหลิงเทียน!?”
ศิษย์แท่นบูชานกไฟอีกคนพอยืนยันตัวตนต้วนหลิงเทียนได้ ลูกตามันก็ทอประกายวูบวาบ ก่อนที่จะลุกขึ้นและรีบร้อนเหินร่างจากไปทันที
“เจ้าบ้านี่จริงๆเลย! มันจะรีบไปไหนของมันเล่า!?”
“ข้าว่ามันรีบไปหาหยวนค่วงไม่ผิดแน่”
